TITUS
Ulrich von Eschenbach, Alexander
Part No. 39
Previous part

Chapter: 26  
Prolog


Verse: 5374    Du ursprinc aller wîsheit,

Verse: 5375    
dîn güete ist gemeine,
Verse: 5376    
ân dîn helfe tuge wir cleine.

Verse: 5377    
du teilest uns helfe als du wilt.
Verse: 5378    
dîn genâde wîsheit zilt

Verse: 5379    
ieglîchem als du im, hêrre, ganst.
Verse: 5380    
waʒ du uns, vater, helfe manst,

Verse: 5381    
dem dîn wîsheit gâbe gan,
Verse: 5382    
daʒ er dîn güete merken kan.

Verse: 5383    
du hâst dîner wîsheit funt
Verse: 5384    
vil durch der prophêten munt,

Verse: 5385    
süeʒer got, bescheiden
Verse: 5386    
cristen, juden, heiden

Verse: 5387    
und wie die andern sîn genant.
Verse: 5388    
ist mîn sin ein teil erlamt

Verse: 5389    
und versteinet worden hart,
Verse: 5390    
daʒ mir wîsheit ist verspart,

Verse: 5391    
wie vil ich der vor mir hœre:
Verse: 5392    
mînes herten herzen œre

Verse: 5393    
mit dînem geiste erweiche,
Verse: 5394    
daʒ ich ein teil erreiche

Verse: 5395    
gnâden, der dîn güete ist vol.
Verse: 5396    
Jhêsu, der bedarf ich wol

Verse: 5397    
ze dirre âventiure sage,
Verse: 5398    
ûf der geverte ich bin in jage.

Verse: 5399    
ein teil bin ich des ermant,
Verse: 5400    
wie er dîner helfe enphant

Verse: 5401    
der dirre mære urhap ist,
Verse: 5402    
von dem man vil der wunder list,

Verse: 5403    
wie sich der strîtes bewac
Verse: 5404    
gegen dem, der vil der rîche phlac.




Next part



This text is part of the TITUS edition of Ulrich von Eschenbach, Alexander.

Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 12.9.2008. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.