TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 22

Subchapter: 13._Ein_vom_Teufel_entführter_Reicher 

13. Ein vom Teufel entführter Reicher


Line: 21 
    Dat was eyn rike man, de en hadde vppe god neyne achte. De satte alle syne synne
Line: 22 
    dar na, dat he vele gudes sammede vnde synes lyues wol plegede. Dat geschach
Line: 23 
    eynes auendes, do hadde he eyne grote blitscap. Do quemen vor synen hof
Line: 24 
    ryden dre man vppe swarten perden vnde vorden eyn leddich pert bij sijk
Line: 25 
    vnde kloppeden vor der porten. Dar quam eyn knape vnde vragede, wat se
Line: 26 
    wolden. Se spreken, se wolden synen heren spreken. Do de here dat horde, do
Line: 27 
    stunt he vp van der taflen vnde sprak to synen gesten: ʼEtet vnde drinket vnde
Line: 28 
    sije blide vnde vro.ʼ Do he vor de porten quam, dar grepen se ene vnde worpen
Line: 29 
    ene vp dat leddige pert vnde vorden en van dannen, dat nymant en wiste,
Line: 30 
    wor he bleff. De blitscap vorgingk. He hadde eynen sone, de wolde weten,
Line: 31 
    wor de vader gekomen were, vnde red vele landes vmme vnde vreschede
Line: 32 
    nicht van eme. To lest wart he wyset to eynem wisen mester, de scholde ene
Line: 33 
    berichten. Do he to deme meystere quam vnde eme de sake segede, do sprak de

Page: 23 
Line: 1 
    mester: ʼWultu, ik wil dij voren laten to dynem vadere. Sathanas schal dij dar
Line: 2 
    voren vnde schal dij gesunt wedder bringen.ʼ He sprak, he wolde dat wagen.
Line: 3 
    Dar beswor de meyster Sathanase vnde Sathanas nam ene vnde vorde ene hen
Line: 4 
    vnde brachte ene an eyn schone palas. Dar sat syn vader vp eyneme schonen
Line: 5 
    stole vnde hadde vmme eynen schonen mantel. Do trat he to eme vnde sprak:
Line: 6 
    ʼLeue vader, wat do gij hijr?ʼ He sprak: ʼHijr schal ik bernen ewichliken
Line: 7 
    vnde yummer mer.ʼ Do sprak de sone: ʼWorumme, leue vader?ʼ ʼDarumme,ʼ
Line: 8 
    sprak he, ʼdat ik mynen scheppere also nicht en erede, alse ik van rechte scholde,
Line: 9 
    vnde ik dat gud leuer hadde wan god.ʼ Do sprak de sone: ʼWo moge gij hijr
Line: 10 
    bernen, yo en se ik hijr neyn vur?ʼ Do sprak de vader: ʼIk byn to male eyn
Line: 11 
    vur.ʼ Do borede he den mantel vp, do was he to male gestalt alse eyn glogendich
Line: 12 
    ouen. Do sprak de sone: ʼWat ys dat vorspan, dat gij vor der borst hebbet?ʼ
Line: 13 
    ʼDat ys,ʼ sprak he, ʼeyn slange, de gnaget meck vnde pyniget my sere.ʼ De
Line: 14 
    sone sprak: ʼVader, mach men juw myt yenigen dingen helpen?ʼ ʼNen,ʼ sprak
Line: 15 
    he, ʼmyner en wert nummer mer neyn rad. De wile, dat god in deme hemmelrike
Line: 16 
    ys, so mot ik aldus bernen.ʼ Do sprak de sone: ʼVader, geuet my juwe
Line: 17 
    vorspan to eyme tekene, dat myne frunt des gelouen, dat ik hir gewesen hebbe
Line: 18 
    vnde hebbe juw geseen.ʼ Do nam de vader dat vorspan vnde warpet eme to.
Line: 19 
    Do he dat angrep, do vorbrande eme al syn hant, vnde he reip: ʼO we, wo het
Line: 20 
    ys de helle!ʼ Do vorde ene Sathanas wedder to synem mestere. Dar gaff he
Line: 21 
    alle dat gud dor god vnde beterde syn leuent vnde wan god leuer dan al dat
Line: 22 
    gud, dat de werlt heft.
Line: 23 
    Kynt leue, dijt schal dij eyn lere wesen vnde nekus nicht dyn gud vor eynen
Line: 24 
    affgod myt vnbeschedener leue. Noch wil ik dij eyn ander bilde seggen:




Copyright TITUS Project Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.