TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 26

Subchapter: 17._Barlaam_und_Josaphat 

17. Barlaam und Josaphat


Line: 34 
    To Yndea was eyn koningk, de hete Auenir. De vordelgede al de cristenen
Line: 35 
    lude. Deme wart eyn sone geboren, den het he Josaphat. Do leit he alle de
Line: 36 
    wisen mestere to samne komen, de in deme lande weren. De scholden wicken,
Line: 37 
    wat van deme kinde werden scholde. Do was dar eyn wijs mester, dor des

Page: 28 
Line: 1 
    munt sprak de hillige geist vnde segede, dat dat kint noch scholde werden eyn
Line: 2 
    gud cristen mynsche. Des wart de vader van herten sere bedrouet vnde leit
Line: 3 
    dat kint besluten in eynem palase myt anderen jungelingen vnde vorbot, dat
Line: 4 
    deme kinde scholde nemant nicht seggen van vnsem heren Ihesu Christo, noch
Line: 5 
    van deme hemmelrike, noch van der helle, noch van deme dode, noch van
Line: 6 
    sukedagen, noch van oldere, noch van neynen dingen, dar yt van bedrouet
Line: 7 
    mochte werden. Sunder se scholden myt eme spelen vnde syngen vnde seggen
Line: 8 
    alle dat vrolik were vnde lustlijk. Wan der jungelinge eyn sek lach, so nam
Line: 9 
    men en dar vt vnde sande eynen anderen dar wedder in. Do Yosaphat to
Line: 10 
    synen jaren quam, do beghan eme to wunderne, wurumme dat he besloten
Line: 11 
    were vnde segede eme syme hemeliken vrunde, dat he des sere bedrouet were
Line: 12 
    vnde wolde yo vt. Do dat de vader vornam, he wart des sere bedrouet. He
Line: 13 
    leit eme bringen schone perde vnde knechte vnde aller eren genoch vnde let
Line: 14 
    ene ryden, wor he wolde vnde vogedet also, wor he quam, dar was yo genoch
Line: 15 
    van blitscap, danß vnde rey, singen vnde springen. To eyner tijd motte eme
Line: 16 
    eyn spettales mynsche vnde eyn blinde. Do wunderde eme sere, wo de lude so
Line: 17 
    gestalt weren vnde vragede syne knechte, wo yd darumme were. Do spreken de
Line: 18 
    knechte, dat weren seke lude. Do sprak he: ʼMach sulke suke allen luden
Line: 19 
    to komen?ʼ ʼJa,ʼ spreken se, ʼdat ys allen luden allike na, he sij arm edder ryke.ʼ
Line: 20 
    Do he dat horde, do wart he bedrouet sere. To eyner anderen tijd sach he
Line: 21 
    eynen olden man, de was grawe vnde hadde eynen krummen rugge, vnde syn
Line: 22 
    antlat was gekroket. Do vragede he, wat menschen dat were. Se spreken, dat
Line: 23 
    were van olders wegene. Do vragede he, wo olt dat eyn mynsche werden
Line: 24 
    mochte, er he dar to queme. Se spreken: ʼSestich edder achtentich edder hundert
Line: 25 
    jar olt.ʼ Do vragede he: ʼWat volget darna?ʼ Se spreken: ʼDarna volget de dot.ʼ
Line: 26 
    Do vragede he, ofte alle lude yo steruen mosten. ʼJa,ʼ spreken se, ʼbeide, arm
Line: 27 
    vnde rijke, junck vnde olt, kranck vnde stark, knecht, here, alle mote wij
Line: 28 
    steruen.ʼ Do vragede he, ofte eyn mynsche syne tijd icht wiste, wan he steruen
Line: 29 
    scholde. ʼNen,ʼ spreken se, ʼneyn man en wet de stunde synes dodes. Bewile
Line: 30 
    steruet eyn mynsche junck, bewilen olt, bewile sek, bewile sunt.ʼ Do he dat
Line: 31 
    horde, do en wart he nummer vro. Do was dar in der wostenie eyn hillich
Line: 32 
    ensedelingk, de het Barlam. Deme kundigede god alle desse sake vnde sande
Line: 33 
    en dar hen, dat he en bekeren scholde. Barlam de makede sijk to also eyn
Line: 34 
    kremer vnde quam dar vnde sprak to syme tuchtmestere: ʼGa to dyme junckheren
Line: 35 
    vnde segge eme also: Hijr ys komen eyn kremer, de heuet veile eynen

Page: 29 
Line: 1 
    steyn, de hat sulke macht, dat he blinden maket seende, douen horende vnde
Line: 2 
    lamen gaende, doren maket he wis vnde stummen sprekene.ʼ Do segede yenne:
Line: 3 
    ʼWijs mek den steyn.ʼ Do sprak Barlam: ʼDessen steyn en mach neymant seen,
Line: 4 
    he en hebbe reyne ogen vnde sij eyn kusch mynsche. Suwe so nicht en ys
Line: 5 
    vnde sut he den steyn, he mot steruen.ʼ Do sprak yenne: ʼDorch god, en wijs
Line: 6 
    my yo den steyn nicht.ʼ He segede dijt syme junckheren. He wart vro vnde let
Line: 7 
    ene komen vor sijk vnde vntfengk ene myt groten eren. Do sprak Barlam:
Line: 8 
    ʼDu heuest bij my gedan, also eyn wys konningk to eyner tijd dede, dar van
Line: 9 
    wil ik dij eyne mere seggen. Josaphat sprak: ʼSitte, ik wil de mere horen.ʼ Do
Line: 10 
    sprak Barlam:




Copyright TITUS Project Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.