ვითარმედ მართალნი \ და ბრძენნი და საქმენი მათნი \ წინაშე ღმრთისა. და სიყუა\რულისაცა \ და სიძულილისა \ არა არს მეცნიერ კაცი. ყო\ველნი \ წინაშე პირსა მათსა \ ამაოებაჲ ყოველთა შინა:.
შემთხუევაჲ ერთ მართ\ლისა \ და უღმრთოჲსაჲ. კე\თილისა \ და ბოროტისაჲ. \ წმიდისა და არაწმიდისაჲ. \ მემსხუერპლისა და არა მემს\ხუერპლისაჲ. \ ვ̃ა კეთილი. \ ვ̃ა მცოდველი. ვ̃ა მფუცავი. \ ვ̃ა მოშიში ფიცისაჲ.
ესე ბოროტ არს ყოვ\ლისა \ ქმნილისა შორის მზე\სა \ ქუეშე. რამეთუ შემთხუე\ვაჲ \ ერთ არს ყოველთაჲ. და
გული ძეთა კაცისათაჲ აღივ\სო \ ბოროტითა. და მიმო\კუეთებაჲ \ გულსა შინა მათსა \ ცხორებასა მათსა. და უკუანა \ მათსა მკუდართა მიმართ:.
რამეთუ ვინ ზიარ არს \ ყოველთა მიმართ ცხოველთა:. \ არს სასოებაჲ. რამეთუ ძაღ\ლი \ ცოცხალი იგი უკეთეს \ უფროჲს ლომისა მკუდარისა. \
რამეთუ ცოცხალნი \ სცნობენ. რამეთუ მოკუდე\ბიან. \ და მკუდარნი არა არიან \ მეცნიერ არარაჲსა. და არა \ არს მათდა მერმეცა სასყი\დელი. \ რამეთუ წარწყმდა სა\ჴსენებელი \ მათი.
და სიყუარული მათი \ და სიძულილი მათი. და შუ\რი \ მათი ეგერა წარწყმდა. \ და ნაწილი მათი არა არს \ მერმე საუკუნოდ ყოვლისა \ ქმნულისა თანა მზესა ქუეშე:.
მოვედ ჭამე სიხაუ\ლით \ პური შენი და სუ გუ\ლითა \ კეთილითა ღჳნოჲ შენი. \ რამეთუ ეგერა სათნო იყვნა \ ღმერთმან ქმნილნი შენნი.
ყოველსა ჟამსა იყვნენ \ სამოსელნი შენნი თეთრ და \ ზეთი თავსა შენსა ნუ მოაკლ\დების:.
და იხილე ცხორებაჲ \ დედაკაცისაჲ. რომელი შეიყ\უარე \ ყოველთა დღეთა ცხო\რებისა \ ამაოებისა შენისათასა. \ რომელნი მოგეცნეს შენ მზე\სა \ ქუეშე რამეთუ იგი ნაწილ \ არს შენდა ცხორებასა შინა \ შენსა. და შრომასა შინა \ შენსა. რომელსა შენ შურები \ მზესა ქუეშე:.
ყოველნი რაჲოდენ\ნიცა \ იპოვნეს ჴელმან შენ\მან \ ქმნად. რაჲოდენ ძალ იყოს \ ქმნენ. რამეთუ არა არს ქმნი\ლი \ და გულის-სიტყუაჲ და \ მეცნიერებაჲ და სიბრძნე \ ჯოჯოხეთსა შინა სადა შენ \ წარხუალ მუნ:.
მოვიქეც და ვიხილე \ მზესა ქუშე. ვ̃დ არა სუ\ბუქთაჲ \ არს სრბაჲ. და არა \ ძლიერთაჲ ბრძოლაჲ. და \ არა ბრძენთაჲ პური. და არა \ გულის-ხმიერთაჲ სიმდიდრე. \ და არცა მეცნიერთაჲ სიხა\რული. \ რამეთუ ჟამი და შემ\თხუევაჲ \ შეემთხჳოს მათ ყო\ველთა
რამეთუ ვერ ცნა \ კაცმან ჟამი თჳსი ვ̃ა თევზ\ნი \ მონადირებულნი სათხევე\ლითა \ ბოროტითა. და ვ̃ა
მფრინველნი შეპყრობილნი \ მახითა. ეგრეთ მოიმახურე\ბიან \ ძენი კაცთანი ჟამსა შინა \ ბოროტისასა. რაჟამს იგი \ ზედადაეცეს მათ ზედა მეყ\სეულად:.
და ვიხილე ესე სიბრ\ძნე \ მზესა ქუეშე და დიდ \ არს ჩემდა მომართ
ქალაქი მცირე და \ კაც[ნი] მას შინა მცირენი. \ და მივიდის მას ზედა მე\ფე \ დიდი და მოიცვის იგი \ და აღაშენის მას ზედა ზღუ\დის-ზღუდენი \ დიდნი
და იპოვის მას შინა \ კაცი გლახაკი ბრძენი. და \ აცხოვნის მან ქალაქი სიბრძ\ნითა \ თჳსითა. და კაცმან არა \ მოიჴსენოს კაცისა მის გლა\ხაკისაჲ.
და ვთქუ მე: კეთილ \ არს სიბრძნე უფროჲს ძა\ლისა. \ და სიბრძნე გლახა\კისაჲ \ შეურაცხ და სიტყუანი \ მისნი არა არიან სმენილ:
სიტყუანი ბრძენთანი \ განსუენებით ისმინებიან. უფ\როჲს \ ღაღადებისა მეფეთაჲ\სა \ უგუნურებით:.
კეთილ არს სიბრძნე \ უფროჲს ჭურჭელთა ბრძოლი\სათა. \ და მცოდველმან ერ\თისამან \ წარწყმიდის კეთი\ლობაჲ \ მრავალი:.
