სიბრძნე კაცისაჲ გა\ნანათლებს \ პირსა მისსა და \ ურცხჳნოჲსა პირი მისი მო\ძულებულ \ იქმნეს:.
პირი მეფისაჲ დაი\ცევ \ სიტყჳსა-თჳს ფიცისა \ ღმრთისა ნუ მოსწრაფე ხარ.
პირისა-გან მისისა ნუ \ განხუალ. ნუ დასდგები სიტ\ყუასა \ ზედა ბოროტსა. რა\მეთუ \ ყოველი, რომელიცა \ ინებოს. ქმნას.
ვითარცა მეფე ჴელმ\წიფებით \ ჰზრახავს და ვინ \ ჰრქუას მას: რაჲ ჰყავ:.
და მცველმან მცნები\სამან \ არა იცნა სიტყუაჲ \ ბოროტი და ჟამი საშჯელი\საჲ \ უწყის გულმან სიბრძნისა\მან.
ვ̃დ ყოვლისავე საქმი\საჲ \ იყოს ჟამი და საშჯე\ლისაჲცა. \ რ̃ მეცნიერებაჲ \ კაცისაჲ დიდ არს მას ზედა.
რამეთუ არა არს მეც\ნიერი \ თუ რაჲ არს ყოფად. \ რამეთუ ვ̃ა ყოფად არს ვინ \ მიუთხრას მას:.
და არა არს კაცი \ მჴელმწიფები სულითა დაყე\ნებად \ სულისა და არა არს \ მჴელმწიფები დღესა სიკუდი\ლისასა: \ და არა არს მოცი\ქულობაჲ
დღესა ბრძოლისასა. \ და არა ცხონდეს უღმრთოჲ \ მის მიერ:.
და ყოველივე ესე ვი\ხილე \ მე. და მივეც გული \ ჩემი ყოვლისა მიმართ ქმნი\ლისა \ რ̃ლი იქმნების მზესა \ ქუეშე. რაჲოდენსა ეჴელმწიფა \ კაცი კაცისა მიმართ განმწა\რებად \ მისა.
და მაშინ ვიხილენ \ უღმრთონი საფლავად მიყვა\ნებულნი \ და წმიდისა-გან გან\ვიდეს. \ და იქმნეს ქალაქსა \ შინა: რ̃ ესრეთ ყვეს. და \ ესეცა ამაოება.
რამეთუ არა არს ქმნილ \ წინაგანსიტყუაჲ მოქმედთა-გან \ ბოროტისათა მსწრაფლ. ამის\თჳს \ გულსავსე იქმნა გული \ ძეთა კაცისათა მათდა მიმართ \ ქმნად ბოროტისა
რომელმან ცოდა და \ ქმნა ბოროტი მიერითგან და \ სიშორისა-გან მისისა: რ̃ ესე \ უწყი მე ვ̃დ იყოს კეთილი \ მოყუარეთა ღმრთისათაჲ რ̃ა \ ეშინოდეს პირისა-გან მისისა:.
და კეთილი არა იყოს \ უღმრთოჲსა და არა განაგრ\ძობს \ დღეთა აჩრდილსა შინა.
რ̃ი არა იყოს მოშიში პირი\სა-გან \ ღმრთისა:
არს ამაოებაჲ. რ̃ლი \ იქმნების ქუეყანასა ზედა. \ რამეთუ არიან მართალნი. \ რამეთუ მიიწევის მათდა მი\მართ. \ ვითარცა ქმნილი უღმრ\თოთაჲ. \ და არიან უღმრ\თონი \ რამეთუ მიიწევის \ მათდა მიმართ ვ̃ა ქმნილი \ მართალთაჲ. და ვთქუ: ესეცა \ ამაოება:.
და ვაქე მე შუებულებაჲ. \ ვ̃დ არა არს კეთილ კაცისა \ მზესა ქუეშე თჳნიერ ჭამაჲ \ და შუებულყოფაჲ. და თანა\ზიარებაჲ \ მისი შრომასა მისსა \ დღეთა ცხორებისა მისისათა. \ რომელნი მისცნა მას ღმერთ\მან \ მზესა ქუეშე.
რომელთა შინა მი\ვეც \ გული ჩემი ცნობად \ სიბრძნისა და ხილვად მიმო\ტაცებაჲ \ ქუეყანასა ზედა. \ რამეთუ დღე და ღამე ძი\ლისა \ თუალთა მისთა არა \ არს მხედველი.
და ვიხილე ყოველთა \ შორის ქმნილთა ღმრთისათა
ვ̃დ ვერ ძალ-უც კაცსა პოვ\ნად \ ქმნილი მოქმედისაჲ \ მზესა ქუეშე რავდენცა შუ\რეს \ კაცი ძიებად და არა \ პოოს და რავდენცა თქუას \ ბრძენმან ცნობად ვერ შემძ\ლებელ \ იქმნეს პოვნად. რ̃ \ ამის ყოვლისა თანა მივეც გუ\ლი \ ჩემი და გულმან ჩემმან \ იხილა ამის ყოვლისა თანა.