წარეც პური შენი პირსა \ ზედა წყლისასა. რამეთუ სიმ\რავლესა \ დღეთასა ჰპოო იგი:.
ეც ნაწილ შჳდთა და \ მერმე რვათაცა. რამეთუ არა \ უწყი თუ რაჲ იყოს ბოროტ \ ქუეყანასა ზედა:.
უკუეთუ აღივსნენ ღრუ\ბელნი \ წჳმითა ქუეყანასა \ დამოადენენ მას.
და უკუეთუ დაეცეს ხე სამ \ ხარსა შინა და უკუეთუ ბღუარსა \ შინა. სადაცა დაეცეს ხე მუნცა \ იყოს.
მომზირალი ქართაჲ \ არა სთესავს. მხედველი \ ღრუბელთაჲ არა მოიმკის.
რომელთა შორის არა \ არს მეცნიერი თუ რაჲ არს \ გზაჲ სულისაჲ. ვ̃ა ძუალნი \ მუცელსა შინა მიდგომილი\სასა. \ ეგრეთ არა უწყნი \ ქმნილნი ღმრთისანი. რომელ\მან \ შექმნა თანად ყოელნი:.
ცისკარს თესე თესლი \ შენი და მწუხრი ნუ დაუტე\ობნ \ ჴელი შენი. რამეთუ არა \ უწყი თუ რომელი ამოჴდეს. \ ესე ანუ იგი. და უკუეთუ \ ორივე ერთბამად და კეთილ:.
ხოლო ტკბილ არს \ ნათელი და კეთილ თუალთად \ ხედვაჲ მზისაჲ.
რამეთუ უკუეთუ მრა\ვალთა \ წელთა ცოცხალ იყოს \ კაცი. ყოველთავე მათ შინა \ იშუებდეს. და იჴსენებდეს \ დღეთა ბნელისათა. რამეთუ \ მრავალ იყვნენ ყოვლისავე \ ამაოდ მავალისად:.
იხარებდ უკუე ჭაბუკო \ სიჭაბუკით შენითგან და კე\თილ \ ყავ გული შენი დღეთა \ სიჭაბუკისა შენისათა. და ვი\დოდე \ გზათა გულისათა უბი\წოდ \ და ხედვასა თუალთა \ შენთასა. და სცნობდ ვ̃დ \ ამას ყოველსა ზედა მოგიყ\ვანოს \ შენ ღმერთმან საშჯე\ლად:.
და განაგდე გულის-\წყრომაჲ \ გულისა-გან შენისა. \ და განაშორე სიბოროტე ჴო\რცთა \ შენთა-გან. რამეთუ სი\ჭაბუკე \ და უგულისხმოებაჲ \ ამაოება.