Եւ ասէ ա(ստուա)ծ ցաբրամ. ե́լ դու յերկրէ քումմէ եւ յազգէ քումմէ եւ ՛ի տանէ հօր քոյ, յերկի́ր զոր ցուցից քեզ։
եւ արարից զքեզ յազգ մեծ. եւ օրհնեցից զքեզ, եւ մեծացուցից զանուն քո. եւ եղիցես օրհնեա́լ։
եւ օրհնեցից զօրհնիչս քո, եւ զանիծիչս քո անիծից. եւ օրհնեսցին ՛ի քեզ ա(մենայ)ն ազգք երկրի։
Եւ գնաց աբրամ ո(ր)պ(էս) եւ խօսեցաւ ընդ նմա ա(ստուա)ծ. երթա́յր ընդ նմա եւ ղովտ։ եւ աբրամ էր ամաց եւթանասուն եւ հնգից յորժամ ել ՛ի խառանէ։
Եւ ա́ռ աբրամ զսարա զկին իւր, եւ զղովտ զեղբօրորդի իւր, եւ զա(մենայ)ն զինչս իւրեանց զոր ստացան, եւ զա(մենայ)ն ոգիս զոր ստացան ՛ի խառան. եւ ելին գնա́լ յերկիրն քանանացւոց. եւ եկին յերկիրն քանանու։
Եւ շրջեցաւ աբրամ յերկիրն ընդ երկայնու(թ)ի(ւն) ն(ո)ր(ա) մինչեւ ՛ի տեղին ՛ի սիւքէմ, ՛ի կաղնին բարձր. բայց քանանացիք բնակեալ էին յայնժամ յերկրին։
Եւ երեւեցաւ տ(է)ր աբրամու, եւ ասէ ցնա. զաւակի́ քում տաց զերկիրս զայս։ եւ շինեաց անդ աբրամ սեղան տ(եառ)ն որ երեւեցաւ նմա։
Եւ մեկնեցա́ւ անտի ՛ի լեառն ընդ արեւելս ՛ի բեթէլ. եւ եհար անդ զխորան իւր ՛ի բեթէլ, յանդիման ծովուն՝ եւ անգէի ընդ արեւելս։ եւ շինեաց անդ սեղան տ(եառ)ն, եւ կոչեաց յանուն տ(եառ)ն։
չուեաց աբրամ, եւ գնաց բնակեցաւ յանապատի։
Եւ եղեւ սո́վ յերկրին, եւ էջ աբրամ յեգիպտոս բնակել անդ պանդխտու(թեամ)բ, զի զօրացա́ւ սով յերկրին։
Եւ եղեւ իբրեւ մերձեցաւ աբրամ մտանել յեգիպտոս, եւ ասէ ցսարա ցկին իւր. գիտեմ զի կին գեղեցի́կ ես դու։
արդ եղիցի եթէ տեսանիցեն եգիպտացիքն, եւ ասիցեն թէ կին նորա́ է սա. եւ սպանանիցեն զիս, եւ զքեզ ապրեցուցանիցեն։
ասասցես եթէ քո́յր ն(ո)ր(ա) եմ. զի բարի́ լիցի ինձ վ(ա)ս(ն) քո, եւ կեցցէ́ անձն իմ յաղագս քո։
Եւ եղեւ իբրեւ եմուտ աբրամ յեգիպտոս, եւ տեսեալ եգիպտացւոցն զկինն զի գեղեցիկ էր յոյժ։
տեսին զնա եւ իշխանք փարաւոնի, եւ գովեցին զնա առաջի փառաւոնի. եւ տարան զնա ՛ի տո́ւն փարաւոնի։
Եւ աբրամու բարի́ս առնէին վ(ա)ս(ն) ն(ո)ր(ա). եւ եղեն ն(ո)ր(ա) խաշինք, անգեայք, եւ էշք. ծառայք, եւ աղախնայք. ջորիք, եւ ուղտք։
Եւ պատժեա́ց ա(ստուա)ծ զփարաւովն պատժօք մեծամեծօք եւ չարօք, եւ զտուն ն(ո)ր(ա), վ(ա)ս(ն) սարայի կնոջն աբրամու։
Կոչեաց փարաւովն զաբրամ եւ ասէ ցնա. զի՞նչ գործեցեր զայդ ընդիս, զի ո́չ պատմեցեր եթէ կին քո է։
ընդէ՞ր ասացեր թէ քոյր իմ է, եւ առի զդա ինձ կնութե(ան). եւ արդ աւանիկ կին քո առաջի քո. ա́ռ եւ գնա ՛ի բաց։
Եւ պատուէր ետ արանց վ(ա)ս(ն) աբրամու, յուղարկե́լ զնա եւ զկին նորա, եւ զա(մենայ)ն որ ինչ է́ր ն(ո)ր(ա). եւ զղովտ ընդ նմա։
