Եւ ե́լ աբրամ յեգիպտոսէ, ինքն եւ կի́ն իւր եւ ա(մենայ)ն որ ինչ էր ն(ո)ր(ա), եւ ղովտ ընդ նմա յանապատն։
Եւ աբրամ էր մեծատուն յոյժ, անասնով եւ արծաթով եւ ոսկւով։
եւ գնաց անդրէն ուստի եկն յանապատն մինչեւ ցբեթէլ, մինչեւ ցտեղին ուր էր խորան ն(ո)ր(ա) զառաջինն, ընդ բեթէլ եւ ընդ անգէէ́
՛ի տեղի սեղանոյն, զոր արար անդ զառաջինն. եւ կարդա́ց անդ աբրամ զանուն տ(եառ)ն ա(ստուծո)յ։
Եւ ղովտայ որ երթեա́լն էր ընդ աբրամու, էր արջառ եւ ոչխար եւ անասուն։
եւ ո́չ բաւէր նոցա երկիրն բնակելոյ ՛ի միասին. զի էին նոցա ստացուածք բազումք, եւ ո́չ կարէին բնակել ՛ի միասին։
Եւ եղեւ մա́րտ ՛ի մէջ հովուաց խաշանցն աբրամու. եւ ՛ի մէջ հովուաց խաշանցն ղովտայ։ եւ քանանացիքն եւ փերեզացիքն յայնժամ բնակեալ էին յերկրին։
Ասէ աբրամ ցղովտ. մի́ լիցի կռիւ ընդ իս եւ ընդ քեզ, եւ ընդ հովիւս իմ եւ ընդ հովիւս քո. զի արք եղբա́րք եմք մեք.
ո՞չ աւադիկ երկիրդ ա(մենայ)ն առաջի քո է, մեկնեա́ց յինէն. եթէ դու յահեակ ես յա́ջ. եթէ դու յաջ՝ ես յահեա́կ։
Ամբա́րձ ղովտ զաչս իւր եւ ետես զա(մենայ)ն կողմանս յորդանանու, զի ա(մենայ)ն յուռթի́ էր. մինչչեւ կործանեալ էր ա(ստուծո)յ զսոդոմ եւ զգոմոր, իբրեւ զդրախտ ա(ստուծո)յ էր, եւ իբրեւ զերկիրն եգիպտացւոց՝ մինչեւ ՛ի գա́լ ՛ի զոորա։
Եւ ընտրեաց իւր ղովտ զա(մենայ)ն կողմանս յորդանանու. եւ չուեաց ղովտ յարեւելից եւ մեկնեցան իւրաքանչիւր յեղբօրէ իւրմէ։
Եւ աբրամ պանդխտեցաւ յերկրին քանանացւոց. եւ ղովտ նստաւ ՛ի քաղաքի միում կողմանցն, եւ բնակեցաւ ՛ի սոդոմ։
եւ մարդիկն սոդոմացւոց չա́րք եւ մեղաւորք էին առաջի ա(ստուծո)յ յոյժ։
Եւ ասէ́ ա(ստուա)ծ ցաբրամ յետ մեկնելոյն ղովտայ ՛ի նմանէ. հայեա́ց աչօք քովք եւ տե́ս ՛ի տեղւոջէ յայդմանէ յորում դո́ւ ես, ՛ի կողմանէ հիւսւսոյ եւ հարաւոյ, յարեւելից եւ ՛ի ծովու.
զի զա(մենայ)ն երկիրդ զոր տեսանել դու, քե́զ տաց զդա եւ զաւակի քում մինչեւ յաւիտեան։
Եւ արարից զզաւակ քո իբրեւ զաւազ երկրի. եթէ կարիցէ՞ ոք թուել զաւազ երկրի՝ ապա եւ քո́ զաւակ ընդ թիւ մտցէ։
եւ արդ՝ արի շրջեա́ց ընդ երկիրդ յերկայնութի(ւն) դորա եւ ՛ի լայնութի(ւն) դորա*, զի քեզ տաց զդա։
Եւ չո́ւ արարեալ աբրամու, եկն բնակեցաւ առ կաղնւոջն մամբրէի, որ է́ ՛ի քեբրոն։ եւ շինեաց անդ սեղան տ(եառ)ն ա(ստուծո)յ։
