Եւ սարա կին աբրամու ո́չ ծնանէր նմա։ եւ էր ն(ո)ր(ա) աղջիկ մի եգիպտացի որոյ անուն էր ագար։
Եւ ասէ սարա ցաբրամ յերկիրն քանանացւոց. որովհետեւ արգել զիս տ(է)ր ՛ի ծնանելոյ, արդ՝ մուտ առ աղջիկդ իմ զի արարից ինձ որդի́ ՛ի դմանէ։ եւ ունկնդի́ր եղեւ աբրամ ձայնի սարայի։
Եւ ա́ռ սարա կին աբրամու զագար եգիպտացի զաղախին իւր, յետ տասն ամի բնակելոյ աբրամու յերկիրն քանանացւոց, եւ ետ զնա աբրամու առն իւրում կնութե(ան)։
Եւ եմուտ առ ագար, եւ յղացաւ։ իբրեւ ետես թէ յղի է՝ արհամարհեցա́ւ տիկինն իւր * յաչս ն(ո)ր(ա)։
Եւ ասէ սարա ցաբրամ, բո́ւռն է ինձ ՛ի քէն. ես ետու զաղախինն իմ ՛ի գիրկս քո։ եւ արդ՝ իբրեւ ետես թէ յղացաւ, արհամարհեցա́յ ես յաչս ն(ո)ր(ա). դա́տ արասցէ ա(ստուա)ծ ընդ իս եւ ընդ քեզ։
Եւ ասէ աբրամ ցսարա. ահաւանիկ աղախին քո ՛ի ձեռս քո, արա́ նմա զինչ հաճոյ է առաջի աչաց քոց։ եւ չարչարեաց զնա սարա. եւ փախեա́ւ յերեսաց ն(ո)ր(ա)։
Եգիտ զնա հրեշտակ տ(եառ)ն յաղբեւր ջուրց յանապատի անդ. յաղբեւրն որ ՛ի ճանապարհին սուրայ է։
եւ ասէ ցնա հրեշտակ տ(եառ)ն. ագար՝ աղախին սարայի, ուստի՞ գաս կամ յո՞ երթաս։ եւ ասէ՝ յերեսաց սարայի տիկնոջ իմոյ փախուցեալ եմ ես։
Ասէ ցնա հրեշտակն տ(եառ)ն. դարձի́ր առ տիկին քո՝ եւ հնազա́նդ լեր ընդ ձեռամբ նորա։
եւ ասէ ցնա հրեշտակն տ(եառ)ն, բազմացուցանելո́վ բազմացուցից զզաւա́կ քո, եւ անթի́ւ լիցի ՛ի բազմութ(են)է։ Եւ ասէ ցնա հրեշտակն տ(եառ)ն
ահաւադիկ դու յղի́ իսկ ես. եւ ծնցես որդի, եւ կոչեսցես զանուն ն(ո)ր(ա) իսմայէլ. զի լուաւ տ(է)ր տառապանաց քոց։
եւ նա եղիցի այր վայրա́գ. ձեռք ն(ո)ր(ա) յամենեսին, եւ ձեռք ամենեցուն ՛ի նա. եւ յանդիման ա(մենայ)ն եղբարց իւրոց բնակեսցէ։
Եւ կարդա́ց ագար զանուն տ(եառ)ն որ խօսեցաւ ընդ նմա, եւ ասէ. դո́ւ ես ա(ստուա)ծ որ հայեցար յիս։ քանզի ասաց եթէ յանդիման իսկ տեսի զայն, որ երեւեցաւն ինձ։
վ(ա)ս(ն) այնորիկ կոչեաց զջրհո́րն՝ ջրհո́ր այնորիկ զոր յանդիմանն տեսի. եւ ահա է́ այն ընդ կադէս եւ ընդ բարադ։
Եւ ծնաւ ագար աբրամու որդի,եւ կոչեաց զանուն որդւոյն իւրոյ որ ծնաւ նմա ագար՝ իսմայէլ։
Եւ աբրամ էր ամաց ութսուն եւ վեցի́ց, յորժամ ծնաւ նմա ագար զիսմայէլ։
