Եւ եկին երկու հրեշտակքն ՛ի սոդոմ ընդ երեկս. եւ ղովտ նստէր առ դրան սոդոմացւոցն։ իբրեւ ետես ղովտ՝ յարեաւ ընդ առաջ ն(ո)ց(ա), եւ երկիր եպագ ՛ի վ(ե)ր(այ) երեսաց իւրոց յերկիր՝ եւ ասէ.
ահաւասիկ ես՝ տեա́րք, եկա́յք ՛ի տուն ծառայի ձերոյ, հանգերո́ւք, եւ լուացից զորս ձեր, եւ կանխեալ ընդ առաւօտս երթիջիք զճանապարհ ձեր։ Եւ ասեն, ո́չ. այլ ՛ի քաղաքամիջի աստ ագցուք։
եւ բռնադատեաց զնոսա յոյժ. եւ խոտորեցան առ նա, եւ մտին ՛ի տուն ն(ո)ր(ա). եւ արար ն(ո)ց(ա) ընթրիս։ եւ բաղա́րջ եփեաց ն(ո)ց(ա)՝ եւ կերան։
Մինչ չե́ւ ՛ի քուն մտեալէր ն(ո)ց(ա), եւ արք քաղաքին սոդոմացւոց պատեցին զտունն յերիտասարդաց մինչեւ ցծերս,ա(մենայ)ն ժողովրդոցն ՛ի միասին։
եւ կոչէին արտաքս զղովտ, եւ ասեն ցնա. ո՞ւր են արքն որ մտին առ քեզ գիշերի. ա́ծ զն(ո)ս(ա) առ մեզ զի գիտասցուք զն(ո)ս(ա)։
Եւ ել առ նոսա ղովտ՝ արտաքոյ դրանն, եւ զդուռն ձգեաց զկնի իւր։
եւ ասէ ցն(ո)ս(ա). քա́ւ լիցի ձեզ ե́ղբարք, մի́ գործէք զայդ չարիս։
են իմ երկու դստերք որ զայր ո́չ գիտեն, հանից զն(ո)ս(ա) առ ձեզ, եւ արարէք ընդ նոսա ո(ր)պ(էս) հաճոյ իցէ ձեզ, բայց միայն արանցդ այդոցիկ մի́ ինչ մե́զ առնիցէք. որովհետեւ մտին ընդ յարկաւ գերանաց իմոց։
Եւ ասեն, ՛ի բա́ց կաց. մտեր բնակել պանդխտութ(եամ)բ. միթէ եւ դատաստա՞ն եւս դատել։ այժմ եւ զքե́զ եւս չարչարեսցուք առաւել քան զն(ո)ս(ա)։ եւ բռնադատէին զայրն զղովտ յոյժ, եւ մերձ էին զդուռն խորտակել։
Եւ ձգեալ արանցն զձեռս իւրեանց կորզեցին յինքեանս զղովտ ՛ի տուն անդր, եւ զդուրս տանն փակեցին։
եւ զարսն որ առ դուրս տանն կային հարին կուրութ(եամ)բ ՛ի փոքուէ մինչեւ ցմեծն. եւ լքա́ն խնդրել զդուրսն։
Եւ ասեն արքն ցղովտ. է՞ ոք քո աստ փեսայ կամ որդիք կամ դստերք, կամ այլ ոք քո՝ իցէ՞ ՛ի քաղաքի աստ. հա́ն զնոսա ՛ի տեղոջէ յայսմանէ։
զի կործանելոց եմք զքաղաքս զայս. զի բարձրացա́ւ աղաղակ սոցա առաջի տ(եառ)ն, եւ առաքեաց զմեզ տ(է)ր սատակե́լ զսա։
Ել ղովտ եւ խօսեցաւ ընդ փեսայս իւր որ առնլոց էին զդստերս ն(ո)ր(ա). եւ ասէ, արի́ք՝ ելէ́ք ՛ի տեղւոջէ աստի յայսմանէ, զի սատակէ́ տ(է)ր զքաղաքս։ եւ թուէր ծաղր առնել յաչս փեսայից իւրոց։
Եւ իբրեւ եղեւ առաւօտ, փութացուցանէին հրեշտակքն զղովտ՝ եւ ասէին. արի́ առ զկին քո եւ զերկուս դստերս քո զոր ունիս, եւ ե́լ աստի, զի մի́ եւ դո́ւ կորնչիցիս ընդ անօրէնութի(ւն) քաղաքիդ։
Եւ նոքա խռովեցա́ն։ եւ կալան հրեշտակքն զձեռանէ ն(ո)ր(ա), եւ զձեռանէ կնոջ ն(ո)ր(ա), եւ զձեռանէ երկուց դստերաց ն(ո)ր(ա). զի խնայեաց տ(է)ր ՛ի նա։ եւ հանին զնա, եւ եդին արտաքոյ քաղաքին։
Եւ եղեւ իբրեւ հանին զնոսա արտաքս, ասեն՝ ապրեցո́ զանձն քո, մի́ դառնայցես յետս, եւ մի́ կայցես յա(մենայ)ն կողմանս աշխարհիդ. զերծի́ր ՛ի լեառն, գուցէ՝ ընդ ն(ո)ս(ա) ըմբռնիցիս։
Եւ ասէ ղովտ ցն(ո)ս(ա). աղաչեմ տէր,
որովհետեւ եգիտ ծառայ քո ողորմութի(ւն) առաջի քո, եւ մե́ծ արարեր զարդարու(թ)ի(ւն) քո, զոր առնես յիս ապրել անձին իմոյ. եւ արդ ես ո́չ կարեմ զերծանել ՛ի լեառն, գուցէ հասանիցեն ինձ չարիքն, եւ մեռանիցիմ։
ահա քաղաքս այս մե́րձ է անկանել ՛ի նա, որ է փոքրիկ, ա́դ ապրեցայց, եւ չէ́ փոքր, եւ կեցցէ անձն իմ վ(ա)ս(ն) քո։
Եւ ասէ ցնա՝ ահաւասիկ արարի մեծարա́նս երեսաց քոց. եւ ՛ի բանիդ յայդմիկ չկործանել զքաղաքն վ(ա)ս(ն) որոյ խօսեցար։
Եւ արդ՝ փութա́ զերծանել ՛ի նա. զի ոչ կարեմ առնել իրս իչ մինչեւ անկանիցի́ս անդր. վ(ա)ս(ն) այնորիկ կոչեաց զանուն քաղաքին այնորիկ սեգովր։
Արեգակն ծագեաց յերկիր, եւ ղովտ եմուտ ՛ի սեգովր։
եւ տ(է)ր տեղաց ՛ի սոդոմ եւ ՛ի գոմոր ծըծումբ եւ հուր ՛ի տ(եառն)է յերկնից.
եւ կործանեաց զքաղաքսն զայնոսիկ, եւ զա(մենայ)ն կողմանսն, եւ զա(մենայ)ն բնակիչս քաղաքացն, եւ զա(մենայ)ն բոյս երկրին։
եւ դարձաւ կինն ղովտայ յետս, եւ եղեւ արձա́ն աղի։
Եւ կանխեալ աբրաամ ընդ առաւօտն ՛ի տեղին ուր կայր առաջի տ(եառ)ն.
եւ հայեցաւ յերեսս սոդոմացւոց եւ գոմորացւոց, եւ յա(մենայ)ն երեսս երկրի գաւառին. եւ ետես եւ ահա ելանէր բոց երկրին իբրեւ մրրիկ հնոցի։
Եւ եղեւ ՛ի սատակել տ(եառ)ն զա(մենայ)ն զքաղաքսն զայնոսիկ շուրջ զբնակութ(եամ)բն, յիշեա́ց ա(ստուա)ծ զաբրաամ, եւ եհան արձակեաց զղովտ ՛ի միջոյ կործանմանն, ՛ի կործանել տ(եառ)ն զքաղաքսն յորս բնակեալէր ՛ի նոսա ղովտ։
Եւ ե́լ ղովտ ՛ի սեգովրայ, եւ նստէր ՛ի լերինն, եւ երկոքին դստերք ն(ո)ր(ա) ընդ նմա. քանզի երկեա́ւ բնակել ՛ի սեգովր. եւ բնակեաց յայրի անդ, ի́նքն եւ երկոքին դստերք ն(ո)ր(ա) ընդ նմա։
Եւ ասէ երէցն ցկրցերն. հայր մեր ծերացեալ է, եւ չի́ք ոք յերկրի որ մտանիցէ առ մեզ, ո(ր)պ(էս) օրէն է ա(մենայ)ն երկրի։
ե́կ արբուսցո́ւք հօր մերում գինի, եւ ննջեսցո́ւք ընդ նմա, եւ յարուսցուք ՛ի հօրէ մերմէ զաւակ։
Եւ արբուցին հօրն իւրեանց գինի ՛ի գիշերին յայնմիկ. եւ եմուտ երէցն ննջեաց ընդ հօրն իւրում զգիշերն զայն. եւ ո́չ գիտէր ՛ի ննջելն ն(ո)ր(ա) եւ ՛ի յառնել։
Եւ եղեւ ՛ի վաղիւ անդր, եւ ասէ երէցն ցկրտսերն. ահա ննջեցի ես երեկ ընդ հօր իմում, արբուսցո́ւք նմա գինի եւ ՛ի գիշերիս յայսմիկ. եւ մուտ ննջեա́ ընդ նմա. եւ յարուսցո́ւք զաւակ ՛ի հօրէ մերմէ։
Եւ արբուցին՝ եւ յա́յնմ գիշերի գինի հօրն իւրեանց. եւ եմուտ կրտսերն եւ ննջեաց ընդ հօրն իւրում. եւ ո́չ գիտէր ՛ի ննջելն ն(ո)ր(ա) եւ ՛ի յառնել։
Եւ յղացան երկոքին դստերքն ղովտայ ՛ի հօրէն իւրեանց։
Եւ ծնաւ երէցն որդի, եւ կոչեաց զանուն նորա մովա́բ. ասէ, ՛ի հօրէ իմմէ. նա́ է հայր մովաբացւոց մինչեւ ցայսօր ժամանակի։
Ծնաւ եւ կրցերն որդի՝ եւ կոչեաց զանուն նորա ամման. ասէ, որդի ազգի իմոյ. նա́ է հայր ամոնացւոց մինչեւ ցայս օր ժամանակի։
