Եւ տ(է)ր յա́յց ել սառայի որպէս եւ ասաց. եւ արա́ր տ(է)ր սառայի՝ ո(ր)պ(էս) եւ խօսեցաւ։
Եւ յղեցա́ւ ծնաւ սառա աբրաամու որդի ծերութե(ան). ըստ ժամանակին որպէս եւ խօսեցաւ ընդ նմա ա(ստուա)ծ։
Եւ կոչեաց աբրաամ զանուն որդւոյ իւրոյ զոր ծնաւ նմա սառա՝ իսահա́կ։
եւ թլփատեա́ց աբրաամ զիսահակ զորդի իւր յաւուր ութերորդի, որպէս եւ պատուիրեաց նմա տ(է)ր ա(ստուա)ծ։
Եւ աբրաամ հարեւրամեա́ն էր յորժամ եղեւ նմա իսահակ որդի իւր։
Եւ ասէ սառա, ծա́ղր արար զիս ա(ստուա)ծ. զի որ եւ լսիցէ՝ ուրա́խ լինիցի ընդիս։
Եւ ասէ. ո́վ պատմեսցէ աբրաամու եթէ սնուցանիցէ մանուկ՝ սառա. զի ծնայ որդի́ ՛ի ծերութե(ան) իմում։
Եւ աճեաց մանուկն, եւ հատուցա́ւ ՛ի ստենէ. եւ արար աբրաամ ուրախու(թ)ի́(ւն) մեծ յաւուր յորում հատուցա́ւ ՛ի ստենէ իսահակ որդի իւր։
Եւ տեսեալ սառայի զորդին ագարայ եգիպտացւոյ՝ որ եղեւ աբրաամու, զի խաղա́յր ընդ իսահակայ որդւոյ իւրում, եւ ասէ ցաբրաամ։
՛ի բա́ց հան զաղախինդ եւ զորդի դորա. զի մի́ ժառանգեսցէ որդի աղախնոյդ ընդ որդւոյ իմում իսահակայ։
Եւ խի́ստ թուեցաւ բանն առաջի աբրաամու վասն որդւոյ նորա։
Եւ ասէ ա(ստուա)ծ ցաբրաամ. մի́ ինչ խիստ թուեսցի առաջի քո վ(ա)ս(ն) մանկանն եւ վ(ա)ս(ն) աղախնոյն։ զա(մենայ)ն զոր զինչ ասիցէ քեզ սառա՝ լո́ւր ձայնի ն(ո)ր(ա). զի սահակա́ւ կոչեսցի քեզ զաւակ։
բայց զորդի աղախնոյդ արարից յա́զգ մեծ, զի սերմն քո́ է։
Յարեաւ աբրաամ ընդ առաւօտն՝ եւ ա́ռ հաց եւ տիկ ջրոյ եւ ետ ցագար, եւ ե́դ յուս ն(ո)ր(ա) զմանուկն, եւ արձակեա́ց զնա։ եւ երթեալ մոլորեալ շրջէ́ր յանապատի անդ առ ջրհորովն երդման։
Եւ նուաղեա́ց ջուր ՛ի տկէ անտի. եւ ընկէց զմնուկն ՛ի ներքոյ միոյ եղեւին ծառոյ։
եւ երթեալ նստաւ յանդիման ն(ո)ր(ա) ՛ի բացեայ իբրեւ վտաւանա́ւ. զի ասէր՝ թէ ո́չ տեսից զմահ որդւոյն իմոյ. եւ նստէր յանդիման ն(ո)ր(ա)։ ձա́յն բարձեալ մանկանն լայր։
Եւ լուա́ւ ա(ստուա)ծ ձայնի մանկանն ՛ի տեղւոջէն ուր էր։ եւ կոչեաց ա(ստուա)ծ զագար յերկնից՝ եւ ասէ ցնա. զի՞նչ է այդ ագար, մի́ երկնչիր. զի լուա́ւ ա(ստուա)ծ ձայնի որդւոյ քոյ ՛ի տեղւոջէ այտի ուր է։
արի ա́ռ զմանուկն քո, եւ զօրացո́ զնա ձեռամբ. զի յազգ մե́ծ արարից զնա։
Եւ եբա́ց ա(ստուա)ծ զաչս ն(ո)ր(ա), եւ ետես ջրհոր ջրոյ կենդանւոյ. եւ չոգաւ ելից զտիկն ջրով եւ արբոյց մանկանն։ Եւ էր ա(ստուա)ծ ընդ մանկանն.
եւ աճեաց, եւ եղեւ աղեղնաւոր։
եւ բնակէր յանապատին փառանու. եւ ա́ռ նմա մայր ն(ո)ր(ա) կին յերկրէն եգիպտացւոց։
Եւ եղեւ ՛ի ժամանակին յայնմիկ խօսեցաւ աբիմելէք, եւ ոքոզաթ տաճարապետ ն(ո)ր(ա), եւ փիքաւղ սպարապետ զօրաց ն(ո)ր(ա). եւ ասեն ցաբրաամ. ա(ստուա)ծ ընդ քե́զ է յա(մենայ)նի զինչ եւ գործես։
Արդ՝ երդուի́ր ինձ յա(ստուա)ծ չմեղանչել ինձ, եւ մի́ զաւակի իմում, եւ անուան իմոյ. այլ ըստ արդարու(թ)ե(ա)ն զոր արարի ընդ քեզ՝ արասցես ընդ իս, եւ երկրիս յորում բնակեալ ես ՛ի սմա։
եւ ասէ աբրաամ. ե́ս երդնում։
Եւ յանդիմանեա́ց աբրաամ զաբիմելէք՝ վ(ա)ս(ն) ջրհորոյն ջրոց զորս հանին ծառայքն աբիմելեքայ։
Եւ ասէ ցնա աբիմելէք. ո́չ գիտացի ո́ արար զայն իրս, եւ դու ո́չ պատմեցեր ինձ. եւ իմ ո́չ էր լուեալ՝ բայց այսօր։
Եւ ա́ռ աբրաամ արջառս եւ ոչխարս՝ եւ ետ աբիմելէքայ. եւ եդին երկոքին ուխտ ընդ միմեանս.
եւ կացոյց աբրաամ եւթն որոջ ոչխարաց միայն։
Եւ ասէ աբիմելէք ցաբրաամ. զի՞նչ են այս եւթն որոջք ոչխարաց զորս կացուցեր միայն։
Եւ ասէ՝ զայդ եւթն որոջս առցես յինէն, զի եղիցի ինձ ՛ի վկայութի(ւն), թէ ե́ս փորեցի զջրհորդ զայդ։
վ(ա)ս(ն) այնորիկ անուանեաց զանուն տեղւոյն այնորիկ ջրհո́ր երդման.
զի ա́նդ երդուան երկոքին միմեանց, եւ անդ եդին ուխտ առ ջրհորին երդման։ Յարեաւ աբիմելէք եւ ոքոզաթ տաճարապետ ն(ո)ր(ա), եւ փիգաւղ սպարապետ զօրաց ն(ո)ր(ա). եւ դարձան անդրէն յերկիրն փղշտացւոց։
Եւ տնկեաց աբրաամ տունկ առ ջրհորովն երդման. եւ կարդաց անդ զանուն տ(եառ)ն, ա(ստուա)ծ յաւիտենական։
Եւ պանդխտեցա́ւ աբրաամ յերկրին փղշտացւոց աւուրս բազումս։
