Եւ եղեւ յետ բանիցս այսոցիկ, փորձեա́ց ա(ստուա)ծ զաբրաամ՝ եւ ասէ ցնա. աբրաա́մ. եւ նա́ ասէ աւասի́կ եմ։
Եւ ասէ ցնա. ա́ռ դու զորդիդ քո սիրելի զոր սիրեցեր զիսահակ, եւ գնա́ դու յերկիր բարձր, եւ հանցես զդա անդ յողջակէզ ՛ի վ(ե)ր(այ) միոյ լերանց յորոց ասացից քեզ։
Եւ յարեաւ աբրաամ ընդ առաւօտն, համետեաց զէշ իւր. եւ ա́ռ ընդ իւր երկուս ծառայս. եւ զիսահակ զորդի իւր. եւ պատառեաց փայտ յողջակէզ՝ եւ յարեաւ գնա́ց. եւ եկն ՛ի տեղին զոր ասաց նմա ա(ստուա)ծ։
եւ յաւուրն երրորդի համբարձ զաբրաամ զաչս իւր * եւ ետես զտեղին ՛ի հեռաստանէ։
Եւ ասէ աբրաամ ցպատանիս իւր. նստարո́ւք դուք այդր հանդերձ իշովդ. եւ ես եւ պատանեակդ երթիցուք մինչեւ ցանդր, եւ երկի́ր պագցուք եւ դարձցուք առ ձեզ։
Եւ ա́ռ աբրաամ զփայտ ողջակիզին, եւ եդ ՛ի վ(ե)ր(այ) իսահակայ որդւոյ իւրոյ. եւ առ ՛ի ձեռն զսուրն եւ զհուրն. եւ գնացին երկոքեան՛ի միասին։
Եւ ասէ իսահակ ցաբրաամ հայր իւր, հա́յր. եւ նա ասէ, զի՞ է ո́րդեակ։ եւ նա ասէ, ահա հուր՝ եւ ահա փայտ. ո՞ւր է ոչխար յողջակէզ։
եւ նա ասէ. ա(ստուա)ծ տեսցէ իւր ոչխար յողջակէզ ո́րդեակ։ գնացին երկոքեան ՛ի միասին,
եւ եկին ՛ի տեղին զոր ասաց նմա ա(ստուա)ծ։ Անդ շինեաց սեղան աբրաամ. եւ ե́դ ՛ի վերայ զփայտն։ եւ կապեաց զիսահակ զորդի իւր, եւ եդ զնա ՛ի սեղան ՛ի վ(ե)ր(այ) փայտին։
եւ ձգեաց աբրաամ զձեռն առնուլ զսուրն եւ զենուլ զորդին իւր։
Եւ կոչեաց զնա հրեշտակ տ(եառ)ն յերկնից՝ եւ ասէ. աբրաա́մ աբրաամ։ եւ նա ասէ ցնա. ա́ւասիկ եմ։
եւ ասէ, մի́ մխեր զձեռն քո ՛ի պատանեակդ, եւ մի́ ինչ առներ դմա. զի այժմ գիտացի թէ երկիւղա́ծ ես դու յա(ստուծո)յ, եւ ո́չ խնայեցեր յորդիդ քո սիրելի վ(ա)ս(ն) իմ։
Համբա́րձ աբրաամ զաչս իւր եւ ետես, եւ ահա խոյ մի կախեա́լ կայր զծառոյն սաբեկայ զեղջերաց։ եւ գնա́ց աբրաամ ա́ռ զխոյն, եւ եհան զնա յողջակէզ փոխանակ իսահակայ որդւոյ իւրոյ։
Եւ կոչեաց աբրաամ զանուն տեղւոյն այնորիկ տ(է)ր ետես. զի ասիցեն ցա́յսօր ՛ի լերինս յայսմիկ տ(է)ր երեւեցաւ։
Եւ կոչեաց հրեշտակ տ(եառ)ն զաբրաամ երկիցս անգամ յերկնից՝ եւ ասէ։
Յա́նձն իմ երդուայ՝ ասէ տ(է)ր, փոխանակ զի արարե́ր դու զբանդ զայդ, եւ ոչ խնայեցեր յորդիդ քո սիրելի վ(ա)ս(ն) իմ.
այո́ օրհնելով օրհնեցից զքեզ, եւ բազմացուցանելով բազմացուցից զզաւակ քո ո(ր)պ(էս) զաստեղս երկնից բազմու(թեամ)բ. եւ ո(ր)պ(էս) զաւազ առ ափն ծովու. եւ ժառանգեսցէ́ զաւակ քո զքաղաքս հակառակորդաց իւրոց։
եւ օրհնեսցի́ն ՛ի զաւակի քում ա(մենայ)ն ազգք երկրի. փոխանակ զի լուա́ր ձայնի իմում։
Դարձաւ աբրաամ առ պատանիսն իւր, եւ յարուցեալ գնացին ՛ի միասին ՛ի ջրհորն երդման. եւ բնակեցաւ աբրաամ առ ջրհորովն երդման։
Եւ եղեւ յետ բանիցս այսոցիկ, պատմեցաւ աբրաամու, թէ ահա ծնաւ մեղքա եւ նա́ որդիս նաքովրայ եղբօր քում։
ովք զանդրանիկն ն(ո)ր(ա), եւ զբաւ զեղբայր ն(ո)ր(ա), եւ զկամուէլ հայր ասորւոց,
եւ զքասադ, եւ զազաւ, եւ զփաղդաս, եւ զյետդափ, եւ զբաթուէլ.
եւ բաթուէլ ծնաւ զռեբեկա։ ո́ւթ սոքա որդիք՝ զորս ծնաւ մեղքա նաքովրայ եղբօր աբրաամու։
Եւ հա́րճն նորին որոյ անուն էր ռեմա, ծնաւ եւ նա զտաբեկ, եւ զգաամ, եւ զտոքոս, եւ զմովքա։
