Եւ եղեն կեանք սառայի հարիւր եւ քսան եւ եւթն ամ։
եւ մեռաւ սառա ՛ի քաղաքի արբոկա ՛ի ձորն, ա́յն ինքն է քեբրոն յերկրին քանանացւոց։ եւ եկն աբրաամ կոծե́լ զսառա եւ սո́ւգ առնուլ։
Եւ յարեաւ աբրաամ ՛ի մեռելոյն իւրմէ, եւ խօսեցաւ ընդ որդիսն քետեայ՝ եւ ասէ։
Պանդո́ւխտ եւ նժդեհ եմ ես ՛ի միջի ձերում. արդ՝ տո́ւք ինձ ստացուած գերեզմանի ընդ ձեզ եւ թաղեցից զմեռեալս իմ։
Պատասխանի ետուն որդիքն քետայ աբրաամու՝ եւ ասեն.
ո́ւնկն դիր մեզ տէր, թագաւո́ր յա(ստուծո)յ ես ՛ի միջի մերում, յընտիր շիրմաց մերոց թաղեա́ զմառեալն. զի ո́չ ոք ՛ի մէնջ արգելու ՛ի քէն զշիրիմս։
Յարեա́ւ աբրաամ երկիր եպագ ժողովրդեան երկրին որդւոցն քետայ։
եւ խօսեցաւ ընդ նոսա աբրաամ՝ եւ ասէ. եթէ յօժա́ր իցէք ՛ի մտի ձերում թաղել զմեռեալդ իմ յերեսաց իմոց, ո́ւնկն դիք ինձ, եւ խօսեցարո́ւք վ(ա)ս(ն) իմ ընդ եփրոնի որդւոյ սահառայ,
եւ տացէ ինձ զայրն կրկին, որ է ՛ի վիճակի ագարակի իւրոյ, արծաթոյ՝ որչափ եւ արժան իցէ. տացէ́ զնա ինձ ՛ի միջի ձերում ՛ի ստացուած բնակաց։
եւ եփրոն նստէր ՛ի մէջ որդւոցն քետայ։ Պատասխանի ետ եփրոն քետացի աբրաամու՝ եւ ասէ, լո́ւ ՛ի լու որդւոցն քետայ, եւ ամենեցուն որ մտանէին ընդ դուռն քաղաքի ն(ո)ր(ա)։
եւ ասէ. յի́ս դարձ տէր. եւ ունկն դիր ինձ. զագարակն ետու քեզ, եւ զայրն որ ՛ի նմա տա́ց քեզ առաջի ա(մենայ)ն քաղաքակցաց իմոց ետու քեզ թաղե́լ զմեռեալն քո։
Ես երկիր եպագ աբրաամ առաջի ա(մենայ)ն ժողովրդեան երկրին.
եւ խօսեցաւ ընդ եփրոնի յականջս ժողովրդեան երկրին, եւ ասէ. որով հետեւ անսացեր ինձ, ո́ւնկն դիր ինձ. տա́ց քեզ արծաթ ընդ ագարակին, ա́ռ յինէն եւ թաղեցից անդ զմեռեալս։
Պատասխանի ետ եփրոն աբրաամու՝ եւ ասէ ցնա.
ո́չ տէր իմ. լուայ թէ գետինն չորեքհարեւր սատեր արծաթոյ է, ընդ իս եւ ընդ քեզ զի՞նչ է այն. բայց դու թաղեա́ զմեռեալն քո։
Եւ իբրեւ լուաւ աբրաամ յեփրոնէ, կշռեա́ց զարծաթն եփրոնի, զոր խօսեցաւն յականջս որդւոցն քետայ, չորեքհարիւր սատեր արծաթոյ ընտրոյ վաճառականաց։
Եւ հաստատեցա́ւ ագարակն եփրոնի, որ է́ առ կրկնով այրիւն յանդիման մամբրէի, ագարակն եւ այրն որ է ՛ի նմա. եւ ա(մենայ)ն ծառատունկ որ է յագարակի անդ, շուրջ յա(մենայ)ն սահմանս ն(ո)ր(ա),
՛ի ստացուածս աբրաամու առաջի որդւոցն քետայ, եւ որ մտանէին ընդ դուռն քաղաքի ն(ո)ր(ա)։
Եւ յետ այնորիկ թաղեաց աբրաամ զսառա զկին իւր ՛ի կրկնումն այրի ագարակին, որ է յանդիման մամբրէի. ա́յն է քեբրոն յերկրին քանանացւոց։
եւ հաստատեցաւ ագարակն եւ այրն որ է ՛ի նմա՝ աբրաամու, ՛ի ստացուածս շիրմաց յորդւոցն քետայ։