Եւ աբրաամ ծերացեալ էր եւ անցեալ զաւուրբք. եւ տ(է)ր օրհնեաց զաբրաամ ամենայնիւ։
Եւ ասէ աբրաամ ցծառայն իւր ցերէց տան իւրոյ, ցիշխան ա(մենայ)ն ընչից ն(ո)ր(ա). դի́ր զձեռն քո ը(նդ) երանօք իմովք։
եւ երդմնեցուցից զքեզ ՛ի տ(է)ր, յա(ստուա)ծ երկնից, եւ յա(ստուա)ծ երկրի, զի մի́ առցես կին որդւոյ իմում իսահակայ ՛ի դստերաց քանանացւոց յորոց միջի ե́ս բնակեմ։
այլ յերկիրն իմ ուստի ելեալեմ երթիցես, եւ ՛ի տուն իմ. եւ առցես դու անտի́ կին որդւոյ իմում իսահակայ։
Ասէ ցնա ծառայն. գուցէ՝ կինն ո́չ կամիցի գալ ընդիս յերկիրս յայս, դարձուցանելով դարձուցի՞ց զորդի քո յերկիրն ուստի ելեր։
Եւ ասէ աբրաամ. զգո́յշ լեր, մի́ դարձուցանիցես զորդի իմ անդր։
Տ(է)ր ա(ստուա)ծ երկնից, եւ ա(ստուա)ծ երկրի, որ ա́ռ զիս ՛ի տանէ հօր իմոյ, եւ յերկրէն ուստի ծնեալ էի, որ խօսեցա́ւն ընդ իս՝ եւ երդուաւ ինձ եւ ասէ. զաւակի́ քում տաց զերկիրդ զայդ. նա́ առաքեսցէ զհրեշտակ իւր առաջի քո. եւ առցե́ս անտի կին որդւոյ իմում իսահակայ։
Ապաթէ ոչ կամիցի կինն գալ ընդ քեզ յերկիրս յայս, քաւեա́լ լիջիր դու յերդմանէդ յայդմանէ։ բայց միայն զորդեակդ իմ մի́ դարձուցանիցես անդր։
Եւ ե́դ ծառայն աբրաամու զձեռն իւր ընդ երանօք տեառն իւրոյ՝ եւ երդուա́ւ նմա վ(ա)ս(ն) բանիս այսորիկ։
Եւ ա́ռ ծառայն տասն ուղտ յուղտուց տեառն իւրոյ՝ եւ գնա́ց։ եւ յա(մենայ)ն բարութե(ան)ց տեառն իւրոյ ընդ իւր։ եւ յարեաւ գնա́ց ՛ի միջագետս ՛ի քաղաքն նաքովրայ.
եւ նստոյց զուղտսն արտաքոյ քաղաքին առ ջրհորոյ ջրոցն ը(նդ) երեկս յորժամ ջրուորն ելանէր։ Եւ ասէ.
տ(է)ր ա(ստուա)ծ տեառն իմոյ աբրաամու՝ յաջողեա́ առաջի իմ այսօր. եւ արա́ ողորմութի(ւն) ընդ տեառն իմում աբրաամու։
Աւասիկ ես կամ ՛ի վ(ե)ր(այ) աղբեր ջրոյս, եւ դստերք բնակչաց քաղաքիս ելանեն հանել ջուր։
եւ եղիցի կոյս մի որում ես ասացից, թէ խոնարհեցո́ զսափորդ քո զի արբից, եւ ասէ ցիս՝ ա́րբ, եւ ուղտուցդ քոց ե́ւս արբուցից մինչեւ դադարեսցին յըմպելոյ, զա́յն պատրաստեցեր ծառային քում իսահակայ. եւ այնո́ւ գիտացից թէ արարեր ողորմութի(ւն) տեառն իմում աբրաամու։
Եւ եղեւ մինչչե́ւ կատարեալ էր ն(ո)ր(ա) զխօսսն ՛ի մտի իւրում, եւ ահա ռեբեկա եկն ել, որ ծնեալն էր բաթուելի որդւոյ մեղքեայ կնոջ նաքովրայ եղբօր աբրաամու. եւ ունէր սափոր յուս իւր։
եւ էր կոյսն գեղեցիկ երեսօք յոյժ։ կոյս՝ զոր այր ո́չ գիտէր։ էջ յաղբեւրն, եւ ելից զսափորն իւր եւ ել։
Ընթացա́ւ ծառայն ընդ առաջ ն(ո)ր(ա)՝ եւ ասէ. արբո́ ինձ սակաւ մի ջուր ՛ի սափորոյ այտի։
Եւ նա ասէ. ա́րբ տէր։ եւ փութացաւ իջո́յց զսափորն ՛ի վ(ե)ր(այ) բազկաց իւրոց. եւ արբոյց նմա՝
մինչեւ դադարեաց յըմպելոյ։ եւ ասէ՝ եւ ուղտուց քոց հանից ջուր մինչեւ ամենեքեան արբցեն։
Եւ փութացաւ թափեաց զսափորն յաւազանն, եւ ընթացաւ դարձեալ ՛ի ջրհորն հանել. եւ եհան ջուր ա(մենայ)ն ուղտուց ն(ո)ր(ա)։
Եւ այրն մի́տ դնէր նմա, եւ լո́ւռ կայր ՛ի միտ առնուլ. եթէ աջողեա՞ց տ(է)ր զճանապարհ ն(ո)ր(ա)՝ եւ թէ ոչ։
Եւ եղեւ իբրեւ դադարեցին ա(մենայ)ն ուղտքն յըմպելոյ, եւ առ այրն գինդս ոսկիս մի մի ըստ դահեկանի ձուղոյ, եւ երկուս ապարանջանս ՛ի ձեռս ն(ո)ր(ա). ՛ի տասն դահեկանէ ձոյլ նոցա։
Եւ եհարց զնա՝ եւ ասէ. ո՞յր դուստր ես դու, պատմեա́ ինձ թէ իցէ՞ ՛ի տան քում մեզ տեղի յիջավանաց։
Եւ ասէ ցնա. դուստր բաթուելի́ եմ ես որդւոյ մեղքեայ զոր ծնաւ նաքովրայ։
եւ ասէ ցնա. եւ յարդ եւ խոտ շա́տ է մեր, եւ տեղի իջավանաց։
Խնդա́ց այրն, եւ երկիր եպագ ա(ստուծո)յ,
եւ ասէ. օրհնեալ տ(է)ր ա(ստուա)ծ տեառն իմոյ աբրաամու. որ ո́չ վրիպեցոյց զարդարութի(ւն) իւր եւ զճշմարտութի(ւն) ՛ի տեառնէ իմմէ. եւ ինձ յաջողեաց տ(է)ր ՛ի տան եղբօր տեառն իմոյ։
Եւ ընթացաւ աղջիկն պատմեաց ՛ի տան մօր իւրոյ ըստ բանիցն այնոցիկ։
Եւ ռեբեկայ՝ է́ր եղբայր որում անուն էր ղաբան։ եւ ընթացաւ ղաբան առ այրն արտաքս յաղբեւրն,
իբրեւ ետես զգինդսն եւ զապարանջանսն ՛ի ձեռսն քեռ իւրոյ. եւ զի լուա́ւ զբանսն յռեբեկայ քեռէ իւրմէ՝ որ ասէր, թէ այսպէս ինչ խօսեցաւ ընդիս այրն։ եւ եկն առ այրն, մինչ կայր ՛ի վ(ե)ր(այ) ուղտուց իւրոց առ աղբերն.
եւ ասէ ցնա. ե́կ մուտ ՛ի տուն օրհնեա́լ տ(եառ)ն. զի՞ կաս արտաքոյ, զի ես պատրաստեցի տուն եւ տեղի ուղտուցդ։
Եմո́ւտ այրն ՛ի տուն անդր, եւ իջոյց ուղտուցն։ եւ ետուն յարդ եւ խոտ ուղտուցն, եւ ջուր լուանալոյ ոտից ն(ո)ր(ա), եւ ոտից ն(ո)ց(ա) որ ընդ նմայն էին։
Եւ եդին հա́ց առաջի ն(ո)ց(ա) ուտել։ եւ նա ասէ. ո́չ կերայց մինչեւ խօսեցայց զբանս իմ։ եւ ասեն՝ խօսեա́ց։
Եւ ասէ. ծառայ աբրաամու եմ ես.
եւ տ(է)ր օրհնեաց զտէր իմ յոյժ, եւ բարձրացա́ւ. եւ ետ նմա արջառ եւ ոչխար, եւ արծաթ եւ ոսկի, ծառայս եւ աղախնայս, ուղտս եւ էշս։
եւ ծնաւ սառա՝ կին տեառն իմոյ որդի մի տեառն իմում յետ ծերու(թ)ե(ան) իւրոյ. եւ նմա́ ետ զա(մենայ)ն ինչ որ է́ր ն(ո)ր(ա)։
Եւ երդմնեցոյց զիս տէր իմ՝ եւ ասէ. ո́չ առցես կին որդւոյ իմում իսահակայ ՛ի դստերաց աստի քանանացւոց, յորոց միջի ե́ս պանդխտեալս եմ յերկրի սոցա։
այլ ՛ի տուն հօր իմոյ երթիցես եւ ՛ի տոհմ իմ, եւ առցես անտի́ կին որդւոյ իմում։
Եւ ես ասացի ցտէրն իմ. գուցէ՝ ո́չ գայցէ կինն ընդիս։
եւ ասէ ցիս. տ(է)ր ա(ստուա)ծ իմ որում հաճոյ եղէ առաջի ն(ո)ր(ա), նա́ առաքեսցէ զհրեշտակ իւր ընդ քեզ, եւ յաջողեսցէ́ զճանապարհս քո. եւ առցես կին որդւոյ իմում յազգէ իմմէ, եւ ՛ի տանէ հօր իմոյ։
եւ յայնժամ քաւեա́լ լիցիս ՛ի նզովից աստի իմոց. յորժամ երթիցես ՛ի տոհմ իմ՝ եւ ո́չ տացեն, քաւեա́լ լիցես յերդմանէ աստի իմմէ։
Եւ իբրեւ եկի այսօր յաղբեւրն՝ ասեմ. տ(է)ր ա(ստուա)ծ տեառն իմոյ աբրաամու, եթէ յաջողեցեր ինձ զճանապարհս իմ, զոր ե́ս այժմիկ եկեալ եմ.
ահաւասիկ ես հասեալ կամ ՛ի վ(ե)ր(այ) աղբե́ր ջրոյս, եւ դստերք մարդկան քաղաքիս ելանեն տանել ջուր. եւ եղիցի կոյս ցոր ես ասացից՝ թէ արբո́ ինձ սակաւ մի ջուր ՛ի սափորոյդ քումմէ,
եւ ասասցէ ցիս՝ թէ ա́րբ, եւ ուղտուցդ եւս քոց հանից ջուր, ա́յն է կին զոր պատրաստեաց տ(է)ր ծառայի իւրում իսահակայ. եւ այնո́ւ գիտացից թէ արարեր զողորմու(թ)ի(ւն) ընդ տեառն իմում աբրաամու։
Եւ եղեւ մինչչե́ւ իմ կատարեալ էր զխօսս ՛ի մտի իմում, անդէն վաղվաղակի ելանէ́ր ռեբեկա՝ եւ ունէր սափոր յո́ւս իւր. էջ յաղբեւրն՝ եւ եհան ջուր։ եւ ասեմ ցնա արբո́ ինձ։
եւ փութացեալ իջոյց զսափորն յինքենէ՝ եւ ասէ. ա́րբ դու, եւ ուղտուցդ եւս քոց արբուցից։ եւ արբի. եւ ուղտուցն իմոց արբոյց։
Եւ հարցի ցնա՝ եւ ասեմ, ո՞յր դուստր ես դու՝ պատմեա́ ինձ. եւ նա ասէ, դուստր բաթուելի́ եմ ես՝ որդւոյ նաքովրայ զոր ծնաւ նմա մեղքա։ եւ եդի գի́նդս յականջս ն(ո)ր(ա), եւ ապարանջանս ՛ի ձեռս ն(ո)ր(ա). եւ խնդացի́.
եւ երկի́ր պագի տ(եառ)ն. եւ օրհնեցի զտ(է)ր ա(ստուա)ծ տեառն իմոյ աբրաամու. որ յաջողեաց ինձ ՛ի ճանապարհի աստ ճշմարտութե(ան). առնուլ զդուստր եղբօր տեառն իմոյ որդւոյ ն(ո)ր(ա)։
Արդ՝ եթէ առնէք դուք շնո́րհս եւ արդարութի(ւն) առ տէրն իմ, պատմեցէ́ք ինձ. ապա թէ ոչ՝ ցուցէ́ք ինձ զի դարձայց յա́ջ կամ յահեակ։
Պատասխանի ետուն ղաբան եւ բաթուէլ՝ եւ ասեն. ՛ի տ(եառն)է́ ել իրդ այդ. եւ մեք ո́չ կարեմք հակառակ ինչ չա́ր ասել բարւոյ.
ահաւադիկ ռեբեկա առաջի քոյ, ա́ռ եւ գնա. եւ եղիցի կին որդւոյ տեառն քոյ՝ ո(ր)պ(էս) եւ խօսեցաւ տ(է)ր։
Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ ծառայն աբրաամու զբանս նոցա, երկիր եպագ տ(եառ)ն։
եւ եհան ծառայն անօթս ոսկւոյ եւ անօթս արծաթոյ, եւ հանդերձս, եւ ետ ռեբեկայ. եւ ետ ընծայս եղբարց ն(ո)ր(ա) եւ մօրն։
Կերան եւ արբին նա́, եւ արքն որ ընդ նմա էին. եւ ննջեցին։ եւ յարուցեալ ՛ի վաղորդայն անդր՝ ասէ. արձակեցէ́ք զիս զի երթայց առ տէր իմ։
Եւ ասեն եղբարք ն(ո)ր(ա) եւ մայրն. կացցէ́ կոյսն առ մեզ իբրեւ աւուրս տասն, եւ ապա́ երթիցէ։
Եւ նա ասէ ցն(ո)ս(ա). մի́ խափանէք զիս. զի տ(է)ր աջողեաց զճանապարհս իմ. արձակեցէ́ք զիս զի երթայց առ տէրն իմ։
եւ ասեն եղբարք ն(ո)ր(ա). կոչեսցուք զաղջիկն, եւ հարցցո́ւք ՛ի բերանոյ ն(ո)ր(ա)։
Կոչեցին զռեբեկա՝ եւ ասեն ցնա. երթա՞ս ընդ առնս ընդ այսմիկ. եւ նա ասէ՝ երթամ։
Եւ յուղարկեցին զռեբեկա զքոյրն իւրեանց, եւ զինչս ն(ո)ր(ա). եւ զծառայն աբրաամու, եւ որ ընդ նմա́յն էին։
եւ օրհնեցին զռեբեկա՝ եւ ասեն ցնա. քոյր մեր եղիցես ՛ի հազա́րս եւ ՛ի բեւրս. եւ ժառանգեսցէ զաւակ քո զքաղաքս թշնամեաց քոց։
Յարուցեալ ռեբեկա եւ նաժիշտք իւր, ելին յուղտսն եւ գնացին ընդ առն։ եւ առեալ ծառային զռեբեկա՝ գնա́ց։
Եւ իսահակ յանապատի անդ առ ջրհորովն տեսլեան բնակէր յերկրին ՛ի կողմ հարաւոյ։
եւ ել իսահակ զբօսանել ՛ի դաշտին ընդ երեկս. ամբարձ զաչս իւր՝ եւ ետես՝ զի գային ուղտք տասն։
Ամբարձեալ զաչս իւր եւ ռեբեկա ետես զիսահակ, է́ջ վաղվաղակի յուղտուէ անտի.
եւ ասէ ցծառայն. ո՞վ է այրն որ գայ ՛ի դաշտին ընդ առաջ մեր։ եւ ասէ ծառայն, նա́ է տէրն իմ։ եւ ն(ո)ր(ա) առեալ ձորձս արկա́ւ զիւրեւ։
Եւ պատմեաց ծառայն, իսահակայ զա(մենայ)ն զխօսսն զոր արար։
Եւ եմուտ իսահակ ՛ի տուն սառայի մօր իւրոյ, եւ ա́ռ զռեբեկա, եւ եղեւ ն(ո)ր(ա) կին. եւ սիրեաց զնա. եւ մխիթարեցա́ւ իսահակ վ(ա)ս(ն) սառայի մօր իւրոյ։
