Եւ եղեւ սով յերկրին. թո́ղ զառաջին սովն որ եղեւ ՛ի ժամանակս աբրաամու։ եւ չոգաւ իսահակ առ աբիմելէք արքայ փղշտացւոց ՛ի գերարա։
Եւ երեւեցաւ նմա տ(է)ր՝ եւ ասէ. մի́ իջաներ յեգիպտոս, այլ բնակեա́ դու յերկիրդ յորում ասացի քեզ։
եւ պանդխտեա́ց յերկրիս յայսմիկ. եւ եղէց ընդ քեզ, եւ օրհնեցից զքեզ. զի քեզ եւ զաւակի́ քում տաց զա(մենայ)ն զերկիրս զայս. եւ հաստատեցից զերդումն իմ զոր երդուայ աբրաամու հօր քո։
Եւ բազմացուցի́ց զզաւակ քո իբրեւ զաստեղս երկնից. եւ տա́ց զաւակի քում զա(մենայ)ն զերկիրս զայս. եւ օրհնեսցի́ն ՛ի զաւակի քում ա(մենայ)ն ազգք երկրի։
փոխանակ զի լուաւ աբրաամ հայր քո ձայնի իմում, եւ պահեաց զհրամանս իմ եւ զպատուիրանս իմ, եւ զիրաւունս իմ, եւ զօրէնս իմ։
Եւ բնակեցաւ իսահակ ՛ի մէջ գերերացւոց։
եւ հարցին արք տեղւոյն զռեբեկայ կնոջէ ն(ո)ր(ա). եւ ասէ՝ քո́յր իմ է, քանզի երկեա́ւ ասել թէ կին իմ է. թէ գուցէ սպանանիցեն զնա արք տեղւոյն վ(ա)ս(ն) ռեբեկայ. զի գեղեցի́կ էր երեսօք։
եւ եղեւ անդ բ(ա)զ(ու)մ ժամանակս։ Եւ կարկառա́ւ աբիմելէք արքայ փղշտացւոց ընդ պատուհան, եւ ետես զիսահակ զի խաղայր ընդ ռեբեկայ կնոջ իւրում։
կոչեաց աբիմելէք զիսահակ՝ եւ ասէ ցնա. ուրեմն կի́ն քո էր, եւ ընդէ՞ր ասացեր թէ քո́յր իմ է։ ասէ ցնա իսահակ, քանզի ասացի՝ թէ գուցէ մեռանիցիմ վ(ա)ս(ն) ն(ո)ր(ա)։
Ասէ ցնա աբիմելէք. ընդէ՞ր արարեր զայդ ընդ մեզ. սակաւիկ մի́ւսեւս մտեալէր ուրումն յազգէ իմմէ առ կին քո. եւ ածէիր ՛ի վ(ե)ր(այ) մեր անգիտութի(ւն)։ Եւ պատուիրեաց աբիմելէք ա(մենայ)ն ժողովրդեան իւրում եւ ասէ.
ամենայն որ հարկանիցի ընդ ա́յրդ ընդ այդ, կամ ընդ կին դորա՝ մահու պարտակա́ն լիցի։
Եւ սերմանեաց սերմ իսահակ յերկրին յայնմիկ, եւ եգիտ ՛ի տարւոջն յայնմիկ հարիւրաւո́ր զգարին։ եւ օրհնեա́ց զնա տ(է)ր։
եւ բարձրացա́ւ այրն. եւ երթայր յառաջադէմ եւ մեծանայր, մինչեւ եղեւ մե́ծ յոյժ։
եւ եղեւ ն(ո)ր(ա) անասուն ոչխարի եւ արջառոյ, եւ արմտիք բազում։ եւ նախանձեցան ընդ նմա փղշտացիքն։
եւ զա(մենայ)ն ջրհորս զոր փորեցին ծառայք ն(ո)ր(ա) ՛ի ժամանակսն աբրաամու հօր ն(ո)ր(ա), խցին փղշտացիքն եւ լցին զն(ո)ս(ա) հողով։
Եւ ասէ աբիմելէք ցիսահակ. ե́րթ գնա ՛ի մէնջ, զի կարի զօրաւորագոյն քան զմեզ եղեր։
եւ գնաց անտի իսահակ, եւ բնակեցաւ ՛ի ձորն գերերացւոց. եւ անդ բնակեաց։
Եւ դարձեալ իսահակ փորեա́ց զջրհորսն ջրոց, զոր փորեցին ծառայքն աբրաամու հօր ն(ո)ր(ա), եւ խցին զայն փղշտացիքն յետ մահուանն աբրաամու հօր ն(ո)ր(ա). եւ եդ ն(ո)ց(ա) անուանս ըստ անուա́նցն զոր անուանեաց ն(ո)ց(ա) աբրաամ հայր իւր։
Եւ փորեցին ծառայքն իսահակայ ՛ի ձորն գերերացւոց, եւ գտին անդ ջրհոր ջրո́յ կենդանւոյ։
Եւ մարտնչէին հովիւքն գերերացւոց ընդ հովիւսն իսահակայ. եւ ասէին՝ եթէ իւրեանց իցէ ջրհորն. եւ կոչեաց զանուն ջրհորոյն զրկո́ւմն. քանզի զրկէին զնա։
Չուեա́ց անտի եւ փորեաց մի́ւս եւս ջրհոր ջրոյ. հակառակէին եւ վ(ա)ս(ն) ա́յնորիկ եւս։ եւ կոչեաց զանուն ն(ո)ր(ա) թշնամութի(ւն)։
Չուեա́ց անտի եւ փորեաց ա́յլ ջրհոր, եւ ո́չ մարտնչէին վ(ա)ս(ն) այնր. եւ կոչեաց զանուն ն(ո)ր(ա) անդորրութի(ւն). ասէ՝ զի ա́յժմ ընդարձակեաց մեզ տ(է)ր, եւ աճեցոյց զմեզ յերկրի։
Եւել անտի ՛ի ջրհորն երդման։
եւ երեւեցաւ նմա տ(է)ր ՛ի գիշերին յայնմիկ՝ եւ ասէ։ ես եմ ա(ստուա)ծ հօր քոյ, մի́ երկնչիր. զի ընդ քե́զ եմ, եւ օրհնեցից զքեզ, եւ բազմացուցից զզաւակ քո վ(ա)ս(ն) աբրաամու հօր քոյ։
Եւ շինեաց անդ սեղան. եւ կարդա́ց անդ զանուն տ(եառ)ն։ եւ եհար անդ զխորան իւր։ փորեցին ծառայքն իսահակայ անդ ջրհոր։
Եւ աբիմելէք չոգաւ առ նա ՛ի գերարա, եւ ոքոզաթ տաճարապետ ն(ո)ր(ա), եւ փիքաւղ սպարապետ զօրաց ն(ո)ր(ա)։
Եւ ասէ ցնոսա իսահակ. զի՞ եկիք առիս, զի դուք ատեցէք զիս՝ եւ հալածեցէք ՛ի ձէնջ։
Եւ ասեն. տեսանելո́վ տեսաք՝ զի էր տ(է)ր ընդ քեզ. եւ ասեմք՝ եղիցի դա́շն ընդ միմեանս, ընդ մեզ եւ ընդ քեզ. եւ դիցուք ընդ քեզ ուխտ
չառնե́լ ինչ մեզ չար. ո(ր)պ(էս) եւ մեք ո́չինչ մեղաք քեզ. եւ զոր օրինակ արարաք քեզ բարի՝ եւ արձակեցա́ք զքեզ խաղաղութ(եամ)բ. եւ արդ դու օրհնեա́լ ՛ի տ(եառն)է ես։
Եւ արա́ր ն(ո)ց(ա) խրախութի(ւն). կերան եւ արբին։
եւ յարուցեալ ՛ի վաղիւ անդր երդուան այր ընկերի իւրում. եւ արձակեա́ց զնոսա իսահակ, եւ գնացին ՛ի նմանէ ողջութ(եամ)բ։
Եւ եղեւ յաւուր յայնմիկ եկին ծառայքն իսահակայ՝ եւ պատմեցին նմա վ(ա)ս(ն) ջրհորոյն զոր փորեցին, թէ ոչ գտաք ջուր։
եւ կոչեաց զնա երդումն։ վ(ա)ս(ն) այնորիկ է անուն քաղաքին այնմիկ ջրհոր երդման՝ մինչեւ ցայսօր ժամանակի։
Եւ է́ր եսաւ ամաց քառասնից, եւ առ իւր կին զյուդիթ դուստր բէերայ քետացւոյց, եւ զմասեմայ դուստր ելովմայ խեւացւոյ։
եւ դառնացուցանէին զիսահակ եւ զռեբեկա։
