TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 18

Subchapter: 9._Über_den_Schicksalsglauben 


9. Über den Schicksalsglauben


Line: 13 
   Kynt leue, wultu godes bot holden, so ne schaltu nicht louen an de wissagen,
Line: 14 
   dar de heydenen an gelouen. De spreken: So de wissalden eynen menschen
Line: 15 
   geschapen heuet, dat mot eme yo ouer gan, dat sij gud edder bose, dat sij
Line: 16 
   salde edder vnsalde. Also vint men ock ychteswelke kristene lude, de so vorblindet
Line: 17 
   sin, dat se den vngelouen hebben, dat eynem mynschen yo mut ouer
Line: 18 
   ghan, wat eme geschapen ys, vnde spreken: eyn mynsche do, wat he do, ys
Line: 19 
   eme was gudes geschapen, dat wert eme. Ys eme ok wat boses geschapen, dat
Line: 20 
   nekan he nummer vmme ghan. Ichteswelke doren de spreken ock also: Een
Line: 21 
   leue, wo he wille, is eme dat hemmelrike geschapen, he kumpt dar yo. Is eme
Line: 22 
   de helle geschapen, dat he vele gudes dede, he moste doch dar hene varen.
Line: 23 
   lchteswelke spreken also, dat eyn mynsche wert in der stunde geboren, dat
Line: 24 
   eme al salde vntsteit. Alle desse lude gelouet an de wissalde. Kint leue,
Line: 25 
   also ne schaltu nicht gelouen. Du schalt louen, dat god bouen alle dingk ys
Line: 26 
   vnde mach salde geuen, wem he wil. Hijr van wil ik dij eyn bilde seggen:





Copyright TITUS Project Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.