TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 18
Subchapter: 9._Über_den_Schicksalsglauben
9. Über den Schicksalsglauben
Line: 13
Kynt leue, wultu godes bot holden, so ne schaltu nicht louen an de wissagen,
Line: 14
dar de heydenen an gelouen. De spreken: So de wissalden eynen menschen
Line: 15
geschapen heuet, dat mot eme yo ouer gan, dat sij gud edder bose, dat sij
Line: 16
salde edder vnsalde. Also vint men ock ychteswelke kristene lude, de so vorblindet
Line: 17
sin, dat se den vngelouen hebben, dat eynem mynschen yo mut ouer
Line: 18
ghan, wat eme geschapen ys, vnde spreken: eyn mynsche do, wat he do, ys
Line: 19
eme was gudes geschapen, dat wert eme. Ys eme ok wat boses geschapen, dat
Line: 20
nekan he nummer vmme ghan. Ichteswelke doren de spreken ock also: Een
Line: 21
leue, wo he wille, is eme dat hemmelrike geschapen, he kumpt dar yo. Is eme
Line: 22
de helle geschapen, dat he vele gudes dede, he moste doch dar hene varen.
Line: 23
lchteswelke spreken also, dat eyn mynsche wert in der stunde geboren, dat
Line: 24
eme al salde vntsteit. Alle desse lude gelouet an de wissalde. Kint leue,
Line: 25
also ne schaltu nicht gelouen. Du schalt louen, dat god bouen alle dingk ys
Line: 26
vnde mach salde geuen, wem he wil. Hijr van wil ik dij eyn bilde seggen:
Copyright TITUS Project
Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form
without prior permission by the copyright holder.