TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 19

Subchapter: 10._Faustinian 


10. Faustinian


Line: 27 
   To Rome was eyn rike here, de het Faustinianus, sin husfruwe het Macidiana,
Line: 28 
   de hadde twe sone van teyn jaren. De eyne het Faustinus, de andere Faustus
Line: 29 
   vnde hadden eyn junck kynt, dat heyt Clemens. Desse here vnde syn husfruwe
Line: 30 
   weren heyden vnde geloueden an de wissalden. Dat geschach, dat des heren
Line: 31 
   broder warp syne oghen vppe de fruwen vnde sprak er dicke vnbilliken to. De
Line: 32 
   fruwe dachte, dat se eme eyne wile vt den ogen were, bit he orer vorgete. Do

Page: 19 

Line: 1 
   sprak se to ereme heren: ʼHere, god sprak my suluen to in mime slape in dusser
Line: 2 
   nacht, dat ik myne sone twe schole voren to Krekenlant to der schole. Do ik
Line: 3 
   des nicht, so mot ik steruen.ʼDar let de here eyn schip to maken vnde let se
Line: 4 
   varen myt den kinderen. Do se vppe deme mere weren, do quam eyn storm
Line: 5 
   vnde se vordrunken altomale, de in deme schepe weren, sunder de fruwe
Line: 6 
   vnde ere kindere twe. De vloten vp eynem brede, bitte dat eyn visscher quam,
Line: 7 
   de nam se an sin schep vnde vorde se to lande vnde vorkofte se eyner fruwen.
Line: 8 
   De let se to schole ghan. Dar na worden se Sunte Peters jungeren vnde volgeden
Line: 9 
   eme. De moder quam ok to lande vleten vp den bulgen vnde lach oft se dot were.
Line: 10 
   Dar na quam se to sijk suluen. Do se ere leuen kindere nicht ne vant, do wende
Line: 11 
   se, dat se vordrunken weren vnde scriede vnde wenede vnde tobet ore hende
Line: 12 
   van yamere, dat se er al van blode hen lepen, vnde wolde sijk suluen gedrencket
Line: 13 
   hebben van leyde. Dar quam eyn vruwe vnde troste se vnde segede, se hadde
Line: 14 
   ock eren leuen man vp dem mere vorloren, vnde brachte se in er huß vnde helt
Line: 15 
   se in ere kost lange wile. Do vorgat se ores leydes vnde troste sijk suluen vnde
Line: 16 
   sprak also, dat er dat herte ser geschapen were, dat hedde er de wijsalde geschapen,
Line: 17 
   darumme so mostet ere yo ouer ghan. Dat was doch vnrecht: were
Line: 18 
   se vppe dat mer nicht gekomen, yd en were er nicht ouer ghan. Dar na begunden
Line: 19 
   ere de hende to dorren, de se tobeten hadde, vnde wart al laem, vnde ere
Line: 20 
   werdynne wart bedderede. Do moste se vmme ere brod ghan vnde moste van
Line: 21 
   biddene sijk suluen gheneren vnde ere werdynnen. Dar na do de vader nicht
Line: 22 
   van en vornam, do scholde he na varen vnde wart ock scipbroke vnde quam
Line: 23 
   al blot to lande. Do sprak he to sijk suluen, dat hedde eme wijsalde geschapen.
Line: 24 
   Dat was auer vnrecht: were he dar to huß bleuen, dat newere ome nicht ouer
Line: 25 
   ghan. Do moste he sijk generen myt syme arbeyde. Vnde syn jungeste sone
Line: 26 
   Clemens was allene dar to huß bleuen vnde genck to der schole vnde wart
Line: 27 
   wijs an den heydenschen boken. Darna quam Sunte Barnabas to Rome vnde
Line: 28 
   predekede den cristenen louen. Do bespottede ene Clemens darumme, dat he
Line: 29 
   sprak, dat Jhesus Christus god were, wente Clemens louede an de wijsalden.
Line: 30 
   Do predekede he eme also lange vore, dat he bekart wart vnde vor myt Sunte
Line: 31 
   Barnabase ouer mer to Sunte Petere vnde wart syn jungere. Syne broder twe
Line: 32 
   weren ock bij Sunte Petere vnde bekanden sijk nicht vnder eyn ander. To
Line: 33 
   eyner tijd vor Sunte Peter to eme lande, dat lach in deme mere, vnde gingk
Line: 34 
   vp dat lant, vnde Clemens bleff in deme schepe. Do vant Sunte Peter Clemens
Line: 35 
   moder dar ghan vnde bat de almissen vnde straffede se, wurumme dat se
Line: 36 
   nichte en arbeyde myt eren henden vnde lete ere bedelen wesen. Do sprak se
Line: 37 
   wedder: ʼLeue here, myne hende sint my vordorret, darumme ne mach ik

Page: 20 

Line: 1 
   nicht arbeyden.ʼ Sunte Peter vragede, wur van dat dat were. Se sprak: ʼIk
Line: 2 
   tobet myne hende van groteme yamere, do ik myne leuen kindere vorlos vp
Line: 3 
   dem mere, vnde desse vnsalde hadde my de wijsalde geschapen, se moste my yo
Line: 4 
   ouer ghan.ʼ Do se eme alle dingk geseget hadde, do sprak Sunte Peter: ʼHijr
Line: 5 
   ys eyn jungelingk komen van Rome, de het Clemens, de seget ock also, dat he
Line: 6 
   syne moder vnde syne brodere vorloren hebbe vp dem mere.ʼ Do se dat horde,
Line: 7 
   do wolde se eme to vote vallen vnde sprak: ʼDat is myn leue sone Clemens.ʼ
Line: 8 
   Do ledde se Sunte Peter to deme schepe. Do se ene sach, do vel se vmme synen
Line: 9 
   hals vnde beghan ene to kussene van groter leue. Do stotte he se van sijk myt
Line: 10 
   torne. Do sprak Sunte Peter: ʼClemens, dijt is dyn moder, du ne schalt se nicht
Line: 11 
   stoten.ʼ Do he dat horde, do venk he se vmme den hals vnde wenede van leue
Line: 12 
   vnde alle, de dar weren. Do makede Sunte Peter ere hende wedder sunt. Do
Line: 13 
   voren se wedder to huß, vnde Clemens moder vor mede. Do quemen de
Line: 14 
   anderen twe kindere vnde vrageden, we de fruwe were. Do sprak Clemens:
Line: 15 
   ʼDijt ys myn moder, de ik vorloren hadde. De vor vt van Rome myt twen
Line: 16 
   kinderen, de ene hette Faustinus, de andere Faustus, vnde nequam nicht wedder.
Line: 17 
   Ik meynde, dat se lange vordrunken were, nu helt se god my weddergeuen.ʼ
Line: 18 
   Do jenne dat horden, do nekunden se van wundere vnde van vrauden kumme
Line: 19 
   spreken. To lesten spreken se: ʼO barmhertige god, wat ys dijt, dat wij hijr
Line: 20 
   horen? Wer ys dijt eyn drom edder ys yd in der warheit alsus?ʼ Do sprak
Line: 21 
   Sunte Peter vnde alle, de dar weren: ʼDat en ys neyn drom, wij en sin dan
Line: 22 
   vnsynnich, dat ys in der warheit also.ʼ Do spreken jenne: ʼWij sint ock Faustinus
Line: 23 
   vnde Faustus, vnde dijt ys vnse leue moder.ʼ Dar vellen se der moder vmme
Line: 24 
   den hals vnde weyneden alle, de dar weren. Do wart de moder gantz gelouich
Line: 25 
   vnde let van der wijsalde na dem male, dat er god de kindere wedder gegeuen
Line: 26 
   hadde, do se mende, dat se er de wijsalde genomen hadde. Kynt leue, also
Line: 27 
   neschaltu nicht gelouen an de wisalde, dat se dij yo ycht geuen mogen. Kumpt
Line: 28 
   dij wat to, du ne schalt nicht spreken, dat yd dij geschapen were, er du geboren
Line: 29 
   wordest. Wultu stelen vnde werstu gehangen, du ne darfst nicht spreken, dat
Line: 30 
   yd dij god geschapen hebbe. Kynt leue, ys dij welk vnart angeboren van
Line: 31 
   nature, van dynem vader edder van dyner moder edder van den sternen edder
Line: 32 
   van anderen saken, dat en ys dij also nicht angeschapen, dat yd yo gescheyn
Line: 33 
   mot van nod. Du mochtest dijk suluen wol dwingen, oft du wult. Du schalt
Line: 34 
   der bosen vnart wedderstan myt gewelde. -- Dar na scholde Sunte Peter gan
Line: 35 
   myt den dren broderen buten de stad, dar spreken se ere tide. Do quam ere
Line: 36 
   vader dar gegan. Se en kanden syner nicht, vnde de vader sprak to en: ʼO gij
Line: 37 
   doren, dat gij hijr beden vnde menen des, dat juwe bet juw wat vort drege.

Page: 21 

Line: 1 
   Eyn mynsche bede edder he nebede nicht: wat em sin wisalde gescapen heft, dat
Line: 2 
   mot eme ouer ghan, darumme nedrecht juw juwe beth nicht vort.ʼ Do se dat
Line: 3 
   horden, do begunden se myt eme to disputeren vnde spreken also, dat syn geloue
Line: 4 
   vnrecht were, wente dat were al droch, dat he gelouede an de wisalde. He
Line: 5 
   scholde louen an god vnde an synen engeboren sone Jhesum Christum vnde
Line: 6 
   an den hilgen geist, vnde also dicke alse se en ansegen vnde to spreken, so brande en
Line: 7 
   er herte inwendich, vnde en duchte yo, dat he ere vader were, doch en dorsten
Line: 8 
   se eme des nicht tigen. To lest began he to sprekene van der wijsalde vnde
Line: 9 
   segede aldus:ʼGij spreken also,dat de wisalde nicht en sij. Ik wet dat wol,
Line: 10 
   allet, dat se my gescapen hadde, dat ys my ouer ghan. My was dat gescapen,
Line: 11 
   dat myn leue husfruwe Macidiana vnde myne leuen kindere Faustinus vnde
Line: 12 
   Faustus vordrinken scholden, dat geschach.ʼ Do de kindere dat horden, do
Line: 13 
   wolden se eme vmme den hals vallen van leue. Do sprak Sunte Peter: ʼWachtet
Line: 14 
   noch eyne wile,ʼ vnde sprak to jenneme manne: ʼWultu louen an Jhesum
Line: 15 
   Christum, dat he alleyne eyn ewich god ys vnde dat de wijsalde nicht en ys,
Line: 16 
   ik wil dij an desseme dage dyne husfruwen wisen vnde dyne dre sone.ʼ Do
Line: 17 
   sprak he: ʼDat ys beide allike mogelijk: Dat ys vnmogelijk, dat du dat don
Line: 18 
   machst, dat du sprekest, also ys dat ock vnmogelijk, dat en mote eynem mynschen
Line: 19 
   yo so ghan, alse yd eme gescapen ys. Doch spreke ik: Vormach dyn
Line: 20 
   god dat, dat du gesproken heuest, ik wil an en gelouen.ʼ Do sprak Sunte Peter:
Line: 21 
   ʼSu, dat synt de kindere alle dre.ʼDo lepen to de kindere vnde vellen eme vmme
Line: 22 
   den hals van groter leue vnde kusseden ene vor synen munt. Do de moder dat
Line: 23 
   vornam, de quam lopen vnde rep: ʼWar ys myn herte leue man, den yk so
Line: 24 
   lange vorloren hebbe?ʼʼ Do vel se eme vmme den hals. Dar wart eyn grot
Line: 25 
   vraude ouer all. Darna vortegen se der wijsalden vnde loueden an vnsen heren
Line: 26 
   Jhesum Christum. -- Kynt leue, dijt schal dij eyn lere wesen, vnde do yo
Line: 27 
   wat gudes. Deistu bose dingk vnde geyt dij darumme wat ouer, du ne daruest
Line: 28 
   nicht spreken, dat yd dij gescapen sij. God en schop dij nu nicht boses.





Copyright TITUS Project Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.