TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 34
Subchapter: 18._Ein_Bischof_in_der_Wüste
18. Ein Bischof in der Wüste
Line: 8
Dat geschach to eyner tijd, dat men de cristenen lude dar to dwanck, dat se
Line: 9
affgode scholden anbeden. Do was eyn bisschup, de genk to van angeste vnde
Line: 10
offerde den affgoden. Dat ruwede eme sere vnde genk in de wostenie vnde
Line: 11
was dar inne seuentich jar in eme strengen leuende. Dar stunt eyn palm
Line: 12
bom, dar van ath he, dar bij was eyn born, dar van dranck he vnde hadde eyne
Line: 13
snode hutten, dar vnder lach he. Dar na ouer seuentich jaren do scholde eyn
Line: 14
monnik wanderen in der wostenie vnde quam dar jenne wonede vnde vragede,
Line: 15
we he were vnde wat he dar dede. Do sprak he: ʼHijr gha ik myne bote vor
Line: 16
myne sundeʼ. Do vragede he, wat syne sunde weren. Do sprak he: ʼIk wart
Line: 17
dar to gedwungen, dat ik affgode anbeden scholde. Do genk ik van angeste
Line: 18
vnde offerde den affgoden. Do vur ik hijr in de wostenie vnde wolde de sunde
Line: 19
beteren vnde hebbe hijr nu gewesen seuentich jar. Nu alder erst heuet my god
Line: 20
de sunde vorgeuen. Nu schal ik steruen.ʼ Do began he to beden vnde syn
Line: 21
antlat wart also eyn vur gestalt. Do wart de monnik vorueret, vnde desse de
Line: 22
trostede ene, dat he neyne vare scholde hebben, vnde bat en, dat he en begrauen
Line: 23
wolde. Also gaff he synen geyst vp. Do he ene begrauen hadde, to hant vel
Line: 24
syn hutte nedder, vnde de palm bom wart dorre, vnde de born wart druge.
Line: 25
Kint leue, hijr na machstu prouen, wu grot sunde dat ys, dat men dat erste
Line: 26
bod nicht holt na godes willen.
Copyright TITUS Project
Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form
without prior permission by the copyright holder.
