TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 51

Subchapter: 17._S._Patriciusʼ_Fegefeuer 


17. S. Patriciusʼ Fegefeuer


Line: 7 
   Sunte Patricius quam in eyn heydensch lant vnde predekede dar den rechten
Line: 8 
   gelouen. Do en wolden se eme nicht horen. Do bat he vnsen heren, dat he dar
Line: 9 
   welk teken dede, dar se mede bekart worden. Do sprak eme vnse leue here
Line: 10 
   to, dat he myt syneme staue scholde scriuen eynen kreisch vppe de erden. Do
Line: 11 
   he dat gedan hadde, do wart eyn kule in der erden. Do sprak vnse here, welk
Line: 12 
   mynsche wolde in de kulen stigen vor alle sine sunde, de en scholde nummer
Line: 13 
   anders neyn vegeuur hebben. Do quam eyn rydder, de hette Nicolaus, de
Line: 14 
   stech dar in. Do he dar in quam, dar vant he eyne dore an der syden, dar genk
Line: 15 
   he in. Dar vant he eyn munster, dar weren monneke inne, de hadden alle
Line: 16 
   witte aluen an. Do spreken se to eme: ʼNicolaus, dij mot vele bekoringe
Line: 17 
   tokomen. So schaltu yo anropen den namen vnses leuen heren Ihesu Christi
Line: 18 
   vnde sprek: Jhesu Christe, leuendige godes sone, yrbarme dek ouer my armen
Line: 19 
   sundere.ʼ Do gengen se van eme vnde he bleff alleyne. Do quemen de ouelen
Line: 20 
   geiste to eme vnde legeden eme ersten to myt sachten worden, dat he en
Line: 21 
   horsam scholde don. Do he des nicht don wolde, do horde he eyn gruwelijk
Line: 22 
   lut, alse ofte alle de beren brummeden, de in der werlde weren, vnde naleden
Line: 23 
   eme, oft se ene vreten wolden. Do rep he an den namen vnses heren Ihesu
Line: 24 
   Christi, to hant vorgyngk de grunisse altomale. Do wanderde he vort den
Line: 25 
   wech, den he dar vant. Do quemen se eme auer to vnde spreken: ʼMenestu
Line: 26 
   des, dat du nu vntkomen mogest? Neyn, wij willen dij nu aller erst begynnen
Line: 27 
   to quelene.ʼ Dar makeden se eyn grot vur vnde spreken to eme: ʼEn wultu vns
Line: 28 
   nicht horsam syn, so wil wij dij werpen in dat vur.ʼ Do he des nicht don wolde,
Line: 29 
   do nemen se en vp vnde worpen ene in dat vur. Do rep he auer an den namen
Line: 30 
   vnses leuen heren Ihesu Christi, tohant vorghengk dat vur, vnde he wart ere
Line: 31 
   los. Do gheng he vort vnde quam in eyne stede, dar lagen vele lude in eyme
Line: 32 
   groten vure. Do gengen de ouelen geiste bouen en myt gloyendigen keden
Line: 33 
   vnde slogen se vresliken sere. Dar grepen se en an vnde spreken: ʼWultu
Line: 34 
   vns neynen horsam don, aldus wil wij dij geislenʼ. Do he des nicht don wolde,
Line: 35 
   do begunden se ene to geislen myt den gloyendigen kedenen. Do rep he auer an

Page: 46 

Line: 1 
   den namen vnses heren Ihesu Christi, to hant wart he geloset. Do genk he auer
Line: 2 
   vort an vnde quam to eme sode. Dar vlot vt vur vnde rok vnde eyn yamerlijk
Line: 3 
   sangk vnde lud: O wij vnde o we. Dar grepen se en auer vnde spreken: ʼEn
Line: 4 
   wultu vns nicht horsam syn, so wil wij dij werpen hijr in. Dijt ys de helle, we
Line: 5 
   hijr in komet, de en kumpt nummer vt.ʼ Do he des nicht don wolde, do nemen
Line: 6 
   se en vp vnde worpen en in den soet. Do rep he auer an den namen vnses
Line: 7 
   leuen heren Ihesu Christi, to hant wart he loß. Do gengk he vorbat vnde quam
Line: 8 
   to eyner langen bruggen, de was smal also eyn vat vnde glat also eyn ys. Dar
Line: 9 
   vnder gengk eyn wata, dat was vreslijk vnde snel, dar moste he yo ouer.
Line: 10 
   Do newiste he nene wege vnde was sere bedrouet. Do dachte he an den benediden
Line: 11 
   namen vnses heren Ihesu Christi, de eme so dicke hadde gehulpen, vnde
Line: 12 
   satte eynen vot vppe at stech vnde rep den hilgen namen an vnde volgede
Line: 13 
   myt deme anderen vote vnde rep ene auer an vnde to yeweliken votstappen
Line: 14 
   rep he yo den benediden namen an. Also quam he ouer dat stech. Do quam
Line: 15 
   he vppe eyne wuunichlike wische. Dar entmoten eme twene jungelinge, de
Line: 16 
   brochten en to eyner stad, de was gebuwet van suluere vnde van golde vnde
Line: 17 
   van edeleme gesteyne, vnde spraken, dat were dat paradijs. Do he dar in ghan
Line: 18 
   wolde, do spreken se: ʼDu schalt erst wedderkomen to dem leuende vnde
Line: 19 
   schalt den luden kundigen, wat du geseen heuest.ʼ Do vant he sijk wedder in
Line: 20 
   der kulen, dar he inne stegen was, vnde leuede drittich dage vnde segede, wat
Line: 21 
   he geseen hadde. Dar na starff he vnde vor to deme hemmelrike. -- Kynt leue,
Line: 22 
   lat dij dijt eyn lere wesen vnde ere yo gerne den namen vnses heren Yhesu
Line: 23 
   Christi. Noch wil ik dij eyn ander bilde seggen:





Copyright TITUS Project Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.