TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 52

Subchapter: 18._Eine_Sünderin_und_der_Name_Christi 


18. Eine Sünderin und der Name Christi


Line: 24 
   Dat was eyn bagyne, de hadde eyne wonheit, dat se den benediden namen
Line: 25 
   vnses heren Yhesu Christi sere plach to erene vnde to nomene myt groter
Line: 26 
   innicheit. Dat geschach, dat eyn bose wicht quam vnde bekarde se. Do he
Line: 27 
   vordan hadde, wat he hebben mochte, do leit he se vnderwegen, vnde se wart
Line: 28 
   bister vnde eyn openbar sunderinne, mer dan twe vnde twintich jar. Nochtan
Line: 29 
   so erede se io den namen vnses leuen heren, vnde in deme sunnauende newolde
Line: 30 
   se neyne sunde don. Dat geschach to eyner tijd in vnser leuen fruwen dage to
Line: 31 
   lechtmyssen, do en wolde se neyne sunde don vnde genk in eynes mannes
Line: 32 
   schune vnde hudde sijk in deme stro. Des nachtes wart se geuoret vor dat
Line: 33 
   gerichte godes. Do sach se eyn grot vur, dar warp men alle de sundere in, de
Line: 34 
   dar quemen. Dar bij was eyn tempel, dar in gingen alle de guden. Do leip se

Page: 47 

Line: 1 
   to deme temple vnde wolde dar in. Dar stunt vnse here vor der dore vnde
Line: 2 
   stotte se wedder vt. Do reip se, alse se gewonet was: ʼJhesus Cristus!ʼ Do wart
Line: 3 
   se geworpen in dat vur. Do se in deme vure lach, do rep se vnse leuen fruwen
Line: 4 
   an. Dar quam vnse leue fruwe vnde sprak to ereme leuen kinde: ʼO herte leue
Line: 5 
   sone, yrbarme dijk ouer dusse sunderynnen vnde denke dar an, dat se
Line: 6 
   dynen namen gerne plach to nomene vnde mynen auent to erene.ʼ Do gebot
Line: 7 
   vnse here, dat men se wedder vte deme vure scholde then vnde laten se ghan,
Line: 8 
   dat se ere sunde wandele vnde ere leuent betere. Dar hadde de fruwe so yamerliken
Line: 9 
   geropen, dat alle, de in deme houe weren, quemen tolopene vnde vunden
Line: 10 
   se dar vnde vrageden, wat er were. Do was al ere licham, oft he vorbrant were.
Line: 11 
   Se beterde ere leuent vnde wart eyn gud mynsche. -- Kint leue, dijt schal dij
Line: 12 
   eyn lere syn, dat du den namen godes gerne nomen schalt vnde eren.
Line: 13 
   Kynt leue, du schalt den benediden namen godes gerne anropen, wente he
Line: 14 
   sterket den mynschen in allen pynen, de eme boren to lidene dorch godes
Line: 15 
   willen. Wo mochten de hilgen mertelere so grote pyne hebben geleden, en
Line: 16 
   hedde se de benedide name godes nicht gesterket. Hijr van wil ek dij eyn bilde
Line: 17 
   seggen:





Copyright TITUS Project Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.