ყოველთავე ჟამი და წუთი ყოვ\ლისა \ საქმისაჲ არს ცასა ქუეშე.
ჟამი არს შობისაჲ და ჟამი სი\კუდილისაჲ. \ ჟამი არს დანერგვისაჲ და \ ჟამი ამოფხურად დანერგულისაჲ. ჟამი \ არს მოკლვისაჲ და ჟამი განკურნები\საჲ.
ჟამი არს დარღუვევად და ჟამი \ აღშენებად.
ჟამი არს ტირილისაჲ და ჟამი \ სიცილისაჲ. ჟამი არს გოდებისაჲ და \ ჟამი როკვისაჲ:.
ჟამი არს განყრად ქვათა და ჟა\მი \ შეკრებად ქვათა. ჟამი არს გარე\მოხუვევისაჲ \ და ჟამი განშორებისაჲ გა\რემოხუევისა-გან.
ჟამი არს ძიებისაჲ და ჟამი წარ\წყმედისაჲ. \ ჟამი არს დამარხვისაჲ და \ ჟამი განგდებისაჲ.
ჟამი განხევისაჲ და ჟამი შეკერ\ვისაჲ. \ ჟამი დუმილისაჲ და ჟამი მე\ტუელებისაჲ:.
ჟამი სიყუარულისაჲ და ჟამი სი\ძულილისაჲ. \ ჟამი ბრძოლისა და ჟამი \ მშჳდობისაჲ:.
რაჲ უმეტესობა მოქმედისა. რ̃ლ\თა \ შინა შურების იგი:.
ვიხილე მე მიმოტაცებისა თანა \ რ̃ი მოსცა ღმერთმან ძეთა. კაცთასა \ მიმოტაცებად მას შინა:
თანად ყოველნი რ̃ლნი ქმნა კე\თილ. \ ჟამსა თჳსსა და საუკუნოჲსა თანა
მისცა გულსა შინა მათსა. რ̃ა არა პოოს \ კაცმან ქმნილი. რ̃ლი ქმნა ღმერთმან \ დასაბამითგან და ვიდრე დასასრულამდე:.
ვცან. რამეთუ არა არს კეთილი \ მათ შინა. თჳნიერ გახარებაჲ და ქმნაჲ \ კეთილისაჲ ცხორებასა შინა თჳსსა:.
და ყოველმან კაცმან. რომელ\მან \ ჭამოს და სუას და იხილოს კეთი\ლი \ ყოველსა შინა შრომასა მისსა. ესე \ ნიჭი ღმრთისა არს:.
ვცან ვ̃დ ყოველნი რაჲოდენნი \ ქმნნა ღმერთმან. ესენი იყვნენ საუკუნო. \ მათ ზედა არა არს შეძინება და მათ-\გან \ არა არს გამოჴუებაჲ და ღმერთმან \ შექმნნა იგინი. რ̃ა შეიშინონ პირისა-გან \ მისისა:.
ქმნადი ეგერა არს და რაჲოდე\ნი \ იქმნების. ეგერა ქმნილ არს. და \ უფალმან იძიოს დევნული:
და მერმეცა ვიხილე მზესა ქუ\ეშე \ ადგილი საშჯელისაჲ. მუნ უმსახუ\რებელი. \ და ადგილი მართლისაჲ. მუნ \ კეთილმსახური:.
ვთქუ მე გულსა შინა ჩემსა: \ უმსახურებელსაცა შჯის ღმერთი. რ̃ \ ჟამი ყოვლისა საქმისაჲ და ყოველსა \ შორის ქმნილსა:.
და ვთქუ მე გულსა შინა ჩემსა \ ზრახვათა-თჳს ძეთა კაცთაჲსა. ვ̃დ \ განშჯის მათ ღმერთი და უჩუენებს ვ̃დ \ საცხოარნი არიან იგინი.
რ̃ შემთხუევაჲ ძეთა კაცისათაჲ \ და შემთხუევაჲ საცხოართაჲ შემთხუე\ვაჲ \ ერთ მათ ყოველთაჲ. ვ̃ა სიკუდი\ლი \ მისი. ეგრეთვე სკუდილი ამისი და \ სული ერთ ყოველთაჲ. და რაჲთა ჰმატს \ კაცი პირუტყუსა. არარაჲთა:.
არამედ ყოველნი ამაო: ყოველ\ნივე \ შეიქმნეს მიწისა-გან და ყოველნი \ მიიქცევიან მიწადვე:.
და ვინ უწყის სული ძეთა კაცი\სათაჲ. \ უკუეთუ აღვალს იგი ზე: და \ სული საცხოვართაჲ უკუეთუ შთავალს \ იგი ქუეყანად:.
და ვიხილე რ̃ არარაჲ არს \ კეთილ. გარნა რ̃ი იხაროს კაცმან \ ქმნილთა თჳსთა ზედა. რ̃ იგი არს \ ნაწილი მისი. რ̃ ვინ მოაქციოს იგი \ ხილვად. რომელნიცა იქმნებიან შემდ\გომად \ მისა:.