ნუ ისწრაფი პირითა შენითა და \ გული შენი ნუ მყადრეობს გამოღებად \ სიტყუაჲ წინაშე პირსა ღმრთისასა. რ̃ \ ღმერთი ცათა შინა არს და შენ ქუეყა\ნასა \ ზედა. ამისთჳს იყვნედ სიტყუანი \ შენნი მცირე.
რამეთუ მოიწევის სიზმარი სი\მრავლითა \ განსაცდელთაჲთა და ჴმაჲ \ უგუნურისაჲ სიმრავლითა სიტყუათაჲთა.
ვ̃ა აღსთქუა აღთქუმაჲ ილოცო \ ლოცვაჲ ღმრთისაჲ. ნუ ჰყოვნი მიცე\მად \ მას. რ̃ არა არს ნებაჲ უგუნურთა \ თანა. შენ უკუე რაჲოდენიცა აღუთქუა \ ილოცო მიეც:.
კეთილ არს შენდა არა აღთქუმაჲ \ ვიდრე აღთქუმაჲ და არა მიცემაჲ.
ნუ მისცემ პირსა შენსა საცო\დვებელად \ ჴორცთა შენთა და ნუ იტყჳ \ წინაშე პირსა ღმრთისასა ვ̃დ უმეცრე\ბაჲ \ არს. რ̃ა არა განრისხნეს ღმერთი \ ჴმასა შენსა ზედა და განხრწნნეს ქმნილ\ნი \ ჴელთა შენთანი
რამეთუ სიმრავლითა სიზმართაჲ\თა \ და ამაოებათაჲთა და სიტყუათა მრა\ვალთაჲთა. \ ხოლო შენ ღმრთისა გეში\ნოდენ:.
უკუეთუ ცილის-წამებაჲ დავრდო\მილისაჲ \ და მიტაცებაჲ მშჯავრისაჲ და \ სიმართლისაჲ იხილო სოფელსა შინა. \ ნუ დაგიკჳრდების საქმესა ზედა. რ̃ მა\ღალი \ ზედა კერძო მაღლისა სცავს და \ მაღალნი მას ზედა.
და მეტობაჲ ქუეყანი\საჲ \ ყოველსა ზედა. არს \ მეფე აგარაკისა მოქნილისაჲ.
მოყუარე ვეცხლისაჲ \ ვერ განძღეს ვეცხლითა. და \ ვინ შეიყუარა სავსებად თჳსა \ იფქლი. და ესეცა ამაოება:.
სავსებითა კეთილყო\ფისაჲთა \ განმრავლდეს მჭა\მელნი \ მისნი. და რაჲ მათი \ იგი მის-ძლითი სიმჴნე. რ̃ლი \ არად სხუად თჳნიერ ხილვად \ ოდენ თუალთა მისთა:.
ტკბილ არს ძილი \ მონისაჲ დაღათუ მცირედ \ ანუ ფრიად ეჭამოს. და აღვ\სებული \ განმდიდრებად არა \ არს რომელმან უტეოს ძი\ლად:.
არს სნეულებაჲ. რო\მელი \ ვიხილე მზესა ქუეშე. \ სიმდიდრე დამარხული მის \ მიერ განბოროტებად მისსა:
და წარწყმდების სიმ\დიდრე \ იგი განსაცდელითა \ ბოროტითა. და შვა ძე. და \ არარაჲ არს ჴელსა მისსა \ არარაჲ:
ვ̃ა გამოვიდა მუც\ლით \ დედისა მისისაჲთ ში\შუელი. \ მიიქცეს მისლვად. \ ვ̃ა ცუდი. და არარაჲ მიი\ღოს \ შრომითა მისითა. რ̃ა \ მივიდეს ჴელსა მისსა.
და ესე სნეულებაჲ \ ბოროტი. რამეთუ ვითარცა \ მოვიდა. ეგრეთვე წარვიდესცა. \ და რაჲ მეტობასა მისსა. \ ვ̃ეღა შრომაჲ ქარისა მი\მართ.
და ყოველნი დღენი \ მისნი ბნელსა შინა და გო\დებასა. \ და გულის-წყრომასა \ მრავალსა და სნეულებასა და \ ნავღელსა:.
აჰა ვიხილე მე კე\თილი. \ რომელ არს კეთილ. \ ჭამაჲ და სუმაჲ და ხილვაჲ \ კეთილობისაჲ ყოველსა შინა \ შრომასა მისსა. რ̃ლსაცა შუ\რეს \ მზესა ქუეშე რიცხუსა \ დღეთა ცხოვრებისა მისისა\თასა. \ რომელნი მისცნა მას \ ღმერთმან. რ̃ ესე ნაწილ \ არს მისსა.
და ყოვლისა კაცისა. \ რომელი მისცა მას ღმერთ\მან: \ სიმდიდრე და საქონელნი \ და ჴელმწიფებაჲ მას შინა.
ჭამად მისსა. და მიღებად \ ნაწილსა თჳსსა და მხიარულ \ ყოფად ნაშრომითა თჳსითა \ ესე საცემელი ღმრთისაჲ \ არს:
რამეთუ არა მრავალთა \ მოჴსენე იქმნეს დღეთა ცხო\რებისა \ მისისათა. რამეთუ \ ღმერთი მიმოიტაცებს მას \ მხიარულებითა გულისა მისი\საჲთა:.