TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 31
Subchapter: 17e._Der_König_und_die_Stadt
17e. Der König und die Stadt
Line: 5
Dat was eyn grot stad, dar was eyn wonheit, dat se alle yar koren eynen
Line: 6
vromeden man, den makeden se to konninge. De mochte dan don, wat he
Line: 7
wolde. Wan he mende, dat he sere vaste sete, so nemen se en vnde togen en
Line: 8
naket vt der stad vnde leten en naket voren in dat mer vp eyn beuloten lant,
Line: 9
dar moste he hunger steruen. To eyner tijd quam dar eyn konningk, deme wart
Line: 10
dijt to wetene. De sande vore suluer vnde golt vnde al des he behouede. Dar
Line: 11
na, do sin tijd quam, dat he dar gesant wart, do vant he dar aller eren genoch.
Line: 12
Dat is eyn liknisse, de wil ik juw beduden:
Line: 13
Bij der stad ys betekent desse werlt. De wile dat eyn mynsche hijr ys, so mach
Line: 14
he vore senden gude werk to jenneme leuende. We dar vele sendet, de vindet
Line: 15
dar vele. We dar cleyne sendet, de vindet dar cleyne. We dar nicht en sendet,
Line: 16
de en vindet dar nicht.
Line: 17
Do antworde de jungelingk Barlamme vnde sprak: ʼLeue meister, god danke
Line: 18
dij dyner lere. Ik bidde dij dorch god, dat du my dopest, vnde nem my myt
Line: 19
dij. Ik wil vortigen mynes vader vnde alle mynes gudes, vnde wil dek volgen,
Line: 20
vppe dat ik kome to deme ewigen leuende.ʼ Do antworde de hilge man Barlam
Line: 21
vnde sprak: ʼDu wolt don, alse eyn ryke konninges sone dede. Dar van wil ik
Line: 22
dij eyn bilde seggen:
Copyright TITUS Project
Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form
without prior permission by the copyright holder.
