TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 40

Subchapter: 6._Ein_erzwungener_Meineid 


6. Ein erzwungener Meineid


Line: 21 
   Dat was eyn man, deme was eyn ander schuldich. De vorsokes eme. He dreff
Line: 22 
   en to den hilgen vnde leit ene vnrechte sweren. Des nachtes wart he geuoret
Line: 23 
   vor godes richte. Do sprak vnse leue here to eme: ʼWorumme letestu den man
Line: 24 
   vnrechte sweren?ʼ He sprak: ʼLeue here, he vorsok my mynes gudes.ʼ Do
Line: 25 
   sprak vnse here: ʼDat were beter, dat du din gud vorlorest, wan dat he syn
Line: 26 
   sele vorloren hat.ʼ Do bot vnse here, dat men ene geiselen scholde. Dar wart
Line: 27 
   he so sere geslagen, dat he rep luder stemme vp dem bedde, dar he lach, dat de
Line: 28 
   lude tolepen vnde vrageden, wat eme were. ʼO we,ʼ sprak he, ʼik byn so sere
Line: 29 
   geslagen vmme den meynen eyt, den ik sweren leit.ʼ Dar was eme syn licharn
Line: 30 
   al toslagen. -- Kynt leue, lat dij dijt eyn lere wesen, vnde en lat neymande
Line: 31 
   vnrechten eyt sweren.
Line: 32 
   Kynt leue, wultu dat andere bod wol holden, so en schaltu gode neyne louede
Line: 33 
   louen, du en willest se em holden. Dat ys vil betere, dat du nicht enlouest, wan
Line: 34 
   dat du louest vnde nicht enholdest. Dar van wil ik dij eyn bilde seggen:





Copyright TITUS Project Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.