TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 41
Subchapter: 7._Das_Gelübde_eines_Ritters
7. Das Gelübde eines Ritters
Page: 41
Line: 1
Dat was eyn ridder, de louede sijk ouer mer. Dar na leit he dat slipen van tiden
Line: 2
to tijden bijt he starff. Do was dar eyn hillich fruwe, der wart syn pyne
Line: 3
openbar. Se sach, dat en de ouelen geiste breden in eyme groten vure alle den
Line: 4
langen dach, wente yd quam in de nacht, so leten se en ghan. So ghingk
Line: 5
he alle de gantzen nacht vppe synen voten hen ouer mer. So en mochte he
Line: 6
dorch der nacht willen mate vere ghan. Des morgens nemen se en auer vnde
Line: 7
worpen ene in dat vur vnde breden en den dach ouer wente des auendes
Line: 8
so brochten se ene vppe de stede, dar se en genomen hadden. So genk he auer
Line: 9
vorbat sine bedeuart, vnde des morgens so worpen se en auer in dat vur,
Line: 10
vnde des auendes genk he auer vorbat. Desse pyne moste he liden also lange,
Line: 11
bitte dat he syne bedeuart lestede. -- Kint leue, lat dijk dijt eyn lere syn, vnde
Line: 12
proue, wat du louest, dat du dat holdest. Dar van wil ik dij eyn ander seggen:
Copyright TITUS Project
Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form
without prior permission by the copyright holder.