TITUS
Alexanderroman (Der Grosse Seelentrost): Part No. 41

Subchapter: 7._Das_Gelübde_eines_Ritters 


7. Das Gelübde eines Ritters


Page: 41 

Line: 1 
   Dat was eyn ridder, de louede sijk ouer mer. Dar na leit he dat slipen van tiden
Line: 2 
   to tijden bijt he starff. Do was dar eyn hillich fruwe, der wart syn pyne
Line: 3 
   openbar. Se sach, dat en de ouelen geiste breden in eyme groten vure alle den
Line: 4 
   langen dach, wente yd quam in de nacht, so leten se en ghan. So ghingk
Line: 5 
   he alle de gantzen nacht vppe synen voten hen ouer mer. So en mochte he
Line: 6 
   dorch der nacht willen mate vere ghan. Des morgens nemen se en auer vnde
Line: 7 
   worpen ene in dat vur vnde breden en den dach ouer wente des auendes
Line: 8 
   so brochten se ene vppe de stede, dar se en genomen hadden. So genk he auer
Line: 9 
   vorbat sine bedeuart, vnde des morgens so worpen se en auer in dat vur,
Line: 10 
   vnde des auendes genk he auer vorbat. Desse pyne moste he liden also lange,
Line: 11 
   bitte dat he syne bedeuart lestede. -- Kint leue, lat dijk dijt eyn lere syn, vnde
Line: 12 
   proue, wat du louest, dat du dat holdest. Dar van wil ik dij eyn ander seggen:





Copyright TITUS Project Frankfurt a/M 1999-2000. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.