Եւ զոտս իւր ամբարձեալ յակոբայ գնա́լ յերկիրն արեւելից, առ լաբան որդի բաթուելի ասորւոյ, եղբայր ռեբեկայ՝ մօր յակոբայ եւ եսաւայ.
Եւ հայեցաւ եւ ահա ջրհո́ր մի ՛ի դաշտի անդ. եւ էին անդ երեք հօտք խաշանց մակաղեալք ՛ի նմա, եւ ՛ի ջրհորոյն յայնմանէ́ արբուցանէին զխաշինսն։ եւ վէմ մի մեծ կայր ՛ի վ(ե)ր(այ) բերանոյ ջրհորոյն։
եւ ա́նդր ժողովէին ա(մենայ)ն հօտք, եւ տապալէին զվէմն ՛ի բերանո́յ ջրհորոյն, եւ տային ջուր խաշանցն. եւ կափուցանէին զվէմն ՛ի բերան ջրհորոյն՝ անդրէն ՛ի տեղի իւր։
Եւ ասէ ցն(ո)ս(ա) յակոբ. եղբարք՝ ուստի՞ էք դուք։ եւ նոքա ասեն. ՛ի խառանէ́ եմք։
ասէ ցն(ո)ս(ա). գիտէ՞ք դուք զլաբան զորդի նաքովրայ։ եւ նոքա ասեն՝ գիտեմք։
ասէ ցնոսա. ո՞ղջ իցէ։ եւ նոքա ասեն՝ ո́ղջ է։ եւ ահա ռաքել դո́ւստր ն(ո)ր(ա) գայր ընդ խաշինսն։
Եւ ասէ յակոբ. դեռ աւուր շա́տ կայ. չե́ւեւս է ժամ խաշանցդ ժողովելոյ. արբուցէ́ք խաշանցդ, եւ երթա́յք արածեցէք։
Եւ նոքա ասեն. չէ́ հնար՝ թէ մինչ ո́չ ժողովեսցին ա(մենայ)ն հովիւք, եւ տապալեսցեն զվէմդ ՛ի բերանոյ ջրհորոյդ. եւ արբուցանիցեմք խաշանցս։
Մինչդեռ նա ընդ նոսա խօսէր, ահա ռաքէլ դուստր լաբանու գայր ընդ խաշինս հօր իւրոյ. քանզի նա́ արածէր զխաշինս հօր իւրոյ։
Եւ եղեւ իբրեւ ետես յակոբ զռաքել դուստր լաբանայ եղբօր մօր իւրոյ*. եւ զխաշինս ղաբանայ եղբօր մօր իւրոյ։ եւ մատուցեալ յակոբ տապալեցոյց զվէմն ՛ի բերանոյ ջրհորոյն, եւ արբոյց խաշանցն ղաբանու եղբօր մօր իւրոյ։
Եւ համբուրեաց յակոբ զհռաքէլ. եւ ձա́յն եբարձ եւ ելաց։
եւ պատմեաց յակոբ ռաքելայ թէ եղբայր հօր ն(ո)ր(ա) է, եւ որդի ռեբեկայ։ եւ ընթացաւ պատմեաց հօր իւրում ըստ բանիցս այսոցիկ։
Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ լաբան զանուն յակոբայ որդւոյ քեռ իւրոյ, ընթացա́ւ ընդառաջ ն(ո)ր(ա), գի́րկս արկ եւ համբուրեաց զնա. եւ տարաւ զնա ՛ի տուն իւր։ եւ պատմեաց լաբանու զա(մենայ)ն զբանս զայսոսիկ։
Եւ ասէ ցնա լաբան. յոսկերա́ցս իմոց, եւ ՛ի մարմնոցս իմոց ես դու։ եւ է́ր ընդ նմա ամսօրեայ մի ժամանակ։
Եւ ասէ լաբան ցյակոբ. զի եղբա́յր իմ ես դու, ո́չ ծառայեսցես նձ ձրի. յա́յտ արա ինձ զինչ իցեն վարձք քո։*
Եւ լաբանայ էին երկու դստերք. անուն երիցուն լիա, եւ անուն կրտսերոյն ռաքէլ։
եւ աչք լիայ՝ գիջագոյնք. բայց ռաքէլ բարի́ էր տեսլեամբ եւ գեղեցիկ երեսօք։
եւ սիրեաց յակոբ զռաքէլ։ Եւ ասէ՝ ծառայեցից քեզ եւթն ամ վ(ա)ս(ն) ռաքելայ դստեր քոյ կրտսերոյ։
Եւ ասէ ցնա լաբան. լա́ւ իցէ քե́զ տալ զնա, քան տալ զնա առն օտարի. բնակեա́ դու ընդիս։
Եւ ծառայեաց յակոբ վ(ա)ս(ն) ռաքելայ ամս եւթն. եւ էին յաչս ն(ո)ր(ա) իբրեւ աւուրք սակա́ւք, քանզի սիրէր զնա։
եւ ասէ յակոբ ցլաբան. տո́ւր ինձ զկին իմ, լցեալ են աւուրք, զի մտից առ նա։
Եւ ժողովեաց լաբան զա(մենայ)ն արս տեղւոյն, եւ արար հարսանի́ս։
եւ եղեւ երեկո́յ՝ առեալ լաբանու զլիա դուստր իւր տարաւ առ յակոբ. եւ եմուտ առ նա յակոբ։
Եւ ետ լաբան զզելփա զաղախին իւր նաժի́շտ դստեր իւրում լիայ։ եւ իբրեւ այդ եղեւ, եւ ահա լիա էր։
Եւ ասէ յակոբ ցլաբան. ընդէ՞ր գործեցեր զայս. ո՞չ վ(ա)ս(ն) ռաքելի ծառայեցի քեզ. ընդէ՞ր խաբեցեր զիս։
Ասէ լաբան. չե́ն օրէնք աշխարհի մերում տալ նախ զկրտսերն քան զերէց։
արդ կատարեա́ եւթն եւս ամ ընդ ն(ո)ր(ա). եւ տաց քեզ եւ զնա՝ փոխանակ վաստակոցն զոր վաստակեսցես ինձ զեւթն ամ եւս այլ։
Արա́ր այնպէս յակոբ. եւ կատարեաց եւթն եւս ամ ընդ ն(ո)ր(ա)։ եւ ետ նմա լաբան զռաքէլ դուստր իւր կնութե(ան)։
եւ ետ լաբան ռաքելի դստեր իւրում զբալլայ զաղախին իւր նաժիշտ։
Եւ եմուտ առ ռաքէլ, եւ սիրեաց զռաքէլ քան զլիա. եւ ծառայեաց նմա ա́յլեւս եւթն ամ։
Իբրեւ ետես տ(է)ր եթէ ատելի́ է լիա, եբա́ց զարգանդ ն(ո)ր(ա). բայց ռաքէլ ամուլ էր։
Եւ յղացաւ լիա, եւ ծնաւ որդի յակոբայ. եւ կոչեաց զանուն ն(ո)ր(ա) ռոբէն. ասէ՝ զի ետես տ(է)ր զտառապանս իմ. արդ՝ սիրեսցէ́ զիս այր իմ։
Յղացաւ դարձեալ լիա՝ եւ ծնաւ երկրորդ որդի յակոբայ եւ ասէ՝ զի լուաւ տ(է)ր եթէ ատեցեալ եմ, եւ յաւել ինձ զսա. եւ կոչեաց զանուն նորա շմաւոն։
Եւ յղացաւ՝ եւ ծնաւ որդի. եւ ասէ, արդ առի́ս եղիցի այր իմ, զի ծնայ երիս որդիս. վ(ա)ս(ն) այնորիկ կոչեաց զանուն ն(ո)ր(ա) ղեւի։
Եւ յղացաւ դարձեալ, ծնաւ որդի. եւ ասէ, զայս միւսանգամ գոհացայց զտ(եառն)է. եւ կոչեաց զանուն ն(ո)ր(ա) յուդա։ եւ եկա́ց ՛ի ծննդոց։
