სიტყუათა ჩემთა ისმინე, უფალო გულისხმა-ყავ ღაღადებაჲ ჩემი,
მომხედენ ჴმასა ლოცვისა ჩემისასა, მეუფეო ჩემო და ღმერთო ჩემო; რამეთუ შენდამი ვილოცავ, უფალო.
განთიად შეგესემინ ჴმისა ჩემისაჲ, განთიად წარვდგე შენდა და გეჩუენო შენ.
რამეთუ შენ, ღმერთი, არა ეგრე ხარ, ვითარცა გინდა ურჩულოებაჲ; არა დაიმკჳდრონ შენ თანა უკეთურთა,
არცა დადგენ ურჩულონი წინაშე თუალთა შენთა; მოიძულენ შენ ყოველნი მოქმედნი ურჩულოებისანი.
წარწყმიდენ ყოველნი, რომელნი იტყჳან სიცრუვესა; კაცი მოსისხლე და მზაკუვარი სძაგს უფალსა.
ხოლო მე მრავლითა მოწყალებითა შენითა შევიდე სახლსა შენსა, თაყუანის-ვსცე ტაძარსა წმიდასა შენსა შიშითა შენითა.
უფალო, მიძეღუ მე სიმართლითა შენითა და მტერთა ჩემთათჳს წარჰმართე ჩემ წინაშე გზაჲ შენი.
რამეთუ არა არს პირსა მათსა ჭეშმარიტებაჲ, გული მათი ამათ არს, სამარე ზე-აღებულ არს ჴორცი მათი, ენითა მათითა ზაკუვენ.
დასაჯენ იგინი, ღმერთო; დაეცნენ იგინი ზრახვათა მათთაგან; დიდძალითა უღმრთოებისა მათისაჲთა განიშორენ შენ იგინი, რამეთუ განგამწარეს შენ, უფალი.
იხარებდენ შენდამი ყოველნი, რომელნი გესვენ შენ უკუნისამდე. იშუებდენ შენ შენდამი და შენ დაემკჳდრო მათ შორის. იქადოდიან შენდამი ყოველთა, რომელთა უყუარს სახელი შენი.
რამეთუ შენ აკურთხე მართალი, უფალო, რამეთუ შენ ვითარცა საჭურველითა, სათნოებითა შენითა გჳრგჳნოსან მყვენ ჩუენ.